IV CZ 44/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 44/13

POSTANOWIENIE

Dnia 23 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa M. C.

przeciwko Przedsiębiorstwu A. Spółce Akcyjnej w K.

o udzielenie zabezpieczenia roszczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 maja 2013 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 22 stycznia 2013 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny uchylił

postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 31 lipca 2012 r i przekazał wniosek o

zabezpieczenie powództwa sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd

Apelacyjny

wskazał,

że

niewystarczające

uzasadnienie

skarżonego

postanowienia uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej, a to uzasadnia

wniosek o nierozpoznaniu przez Sąd Okręgowy istoty wniosku.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego, wnioskodawca M. C.

podniósł, że zgodnie z treścią art. 3941 § 11 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., w

postępowaniu zabezpieczającym dopuszczalne jest zażalenie na orzeczenie sądu

drugiej instancji uchylające orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazujące

sprawę do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. w zw.

z art. 397 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że sąd pierwszej instancji

nie rozpoznał istoty sprawy. Podniósł zarzut naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw.

z art. 391 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię w następstwie uznania, że do

uzasadnienia postanowienia w postępowaniu zabezpieczającym stosować należy

w pełni rygory odnoszone do uzasadnień postanowień zapadłych w postępowaniu

rozpoznawczym. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów

postępowania,

w

tym

kosztów

zastępstwa

procesowego

według

norm

że

ono

przepisanych.

W

odpowiedzi

na

zażalenie

obowiązany

zarzucił,

jest

niedopuszczalne, wniósł o odrzucenie zażalenia i orzeczenie o kosztach

postępowania zażaleniowego, a w przypadku przyjęcia zażalenie do rozpoznania,

wniósł o jego oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji, na podstawie art. 386 § 2 lub

§ 4 k.p.c., wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania. Dopuszczalność zażalenia dotyczy tylko wyraźnie wskazanego w art.

3941 § 11 k.p.c. rozstrzygnięcia, które zapada po rozpoznaniu apelacji. Zażalenie

przysługuje

niezależnie

od

przedmiotu

sprawy

oraz

wartości

przedmiotu

zaskarżenia.

Na podstawie art. 13 § 2 przepis art. 3941 § 11 k.p.c. ma zastosowanie

w postępowaniu nieprocesowym w odniesieniu do stosownych postanowień co do

istoty sprawy, będących odpowiednikiem wyroków w postępowaniu procesowym.

Postanowieniami co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym są

postanowienia rozstrzygające kwestie merytoryczne. Od postanowień tych, także

niekończących postępowania w sprawie, przysługuje apelacja chyba, że na takie

postanowienie ustawa dopuszcza zażalenie.

Na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia

przysługuje na podstawie art. 741 k.p.c. zażalenie. Stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c.

postanowienie sądu drugiej instancji wydane na skutek zażalenia na postanowienie

sądu pierwszej instancji nie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego.

Z tych względów wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu (art. 397 § 1

w zw. z art. 3941 § 3 i art. 373 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

zabezpieczającego,

obejmujących

koszty

niniejszego

postępowania

zażaleniowego, należy do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art.

108 § 1 k.p.c.).

es