IV CZ 44/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 44/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSA Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

ze skargi powoda

o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 19 grudnia 2008 r.,

w sprawie z powództwa S. K.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 września 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 lutego 2011 r.,

1. oddala zażalenie

2. oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

W dniu 20 stycznia 2011 r. S. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania

w sprawie z jego powództwa przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń

S. A. w W. o zapłatę, w której zapadł wyrok Sądu Okręgowego z dnia 10

października 2008 r. w sprawie I C 8/08 oddalający powództwo. Apelacja powoda

od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 19 grudnia

2008 r. w sprawie I A Ca 602/08.

Przyczyną

oddalenia

powyższego

powództwa

o

odszkodowanie

za

uszkodzenie samochodu powoda w wyniku wypadku było ustalenie przez Sąd I

instancji, że do opisywanego przez powoda zdarzenia drogowego faktycznie nie

doszło.

W toku wszczętego następnie przeciwko powodowi postępowania karnego

o czyn z art. z art. 286 § 1 k.k. sporządzone zostały opinie biegłych oraz opinie

Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych wskazujące na

to, że do kwestionowanego w postępowaniu cywilnym zdarzenia drogowego

i będącego

jego

następstwem

szkody

majątkowej

rzeczywiście

doszło.

W konsekwencji oskarżony S. K. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 26 listopada

2010 r. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu.

Wnosząc o wznowienie postępowania, powód wskazał, że powyższe opinie

biegłych,

sporządzone

w

postępowaniu

karnym,

stanowią

nowy

dowód,

w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., nieznany uprzednio w postępowaniu przed Sądem

I instancji, w sprawie o zapłatę przeciwko PZU S.A. w W.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24.02.2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę, jako nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia, argumentując, że

sporządzona w postępowaniu karnym opinia nie stanowi środka dowodowego, o

którym mowa we wskazanym wyżej przepisie.

W zażaleniu na to postanowienie, S. K. zarzucił naruszenie art. 403 §2

k.p.c., przez dokonanie jego niewłaściwej interpretacji, polegającej na przyjęciu, że

sporządzenie opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, w postępowaniu karnym,

a po zapadnięciu prawomocnego wyroku w sprawie o zapłatę, nie stanowiło

nowych okoliczności i dowodu, zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c.

Formułując

powyższy

zarzut

domagał

się

uchylenia

zaskarżonego

postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu Sądowi do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania

w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie

mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Wykrycie oznacza dowiedzenie się o istnieniu okoliczności faktycznych lub

dowodów w zakresie umożliwiającym powołanie się na nie. Możliwość powoływania

nowych faktów i dowodów jest jednak ograniczona wyłącznie do tych okoliczności

faktycznych i tych środków dowodowych, które istniały w trakcie postępowania

zakończonego zaskarżonym skargą o wznowienie postępowania wyrokiem

(por. uchwałę składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68,

OSNCP 1969, nr 12, poz. 208; postanowienie SN z dnia 13 października 2005 r.,

IV CZ 96/05, niepubl. oraz postanowienie SN dnia 7 marca 2007 r., II CZ 5/07,

niepubl.).

Skarżący,

jako

uzasadnienie

wskazanej

podstawy

wznowienia

postępowania, powołał nowy środek dowodowy, w postaci opinii biegłych oraz

opinii Stowarzyszenia Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych, który

jednakże, co bezsporne, zaistniał dopiero na etapie wszczętego przeciwko

skarżącemu, postępowania karnego, o czyn z art. 286 § 1 k.k., a więc już po

prawomocnym zakończeniu sprawy o zapłatę, z powództwa S. K., przeciwko PZU

S.A. w W. Zgodnie, natomiast, z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego nie

stanowi podstawy wznowienia postępowania według art. 403 § 2 k.p.c. opinia

biegłego sporządzona w innej sprawie po prawomocnym zakończeniu procesu,

którego

wznowienia

dotyczy

skarga

o wznowienie

postępowania

(por.

postanowienie SN z dnia 10 stycznia 1977 r., I CP 5/76, niepubl.).

W przedmiotowej sprawie opinie biegłych oraz opinia Stowarzyszenia

Rzeczoznawców Motoryzacyjnych i Maszynowych zostały sporządzone już po

uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego. W konsekwencji rzeczone środki

dowodowe nie mogły stanowić podstawy wznowienia postępowania prawomocnie

zakończonego powyższym orzeczeniem.

Z przytoczonych przyczyn Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił, jak w sentencji.

Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania

zażaleniowego z uwagi na wniesienie odpowiedzi na zażalenie z wnioskiem

o przyznanie tych kosztów po upływie tygodnia od daty doręczenia stronie

pozwanej odpisu zażalenia (art. 3941 § 3 w związku z art. 395 § 1 k.p.c.).