IV CZ 43/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 43/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa

[…] w S.

przeciwko Gminie Miejskiej S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 czerwca 2007 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 marca 2007 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2006 r., w sprawie I C …/04

zasądził

na

rzecz

powoda

Syndyka

masy

upadłości

Wojewódzkiego

Przedsiębiorstwa […] od pozwanej Gminy Miejskiej S. kwotę 1.385.746,51 zł z

ustawowymi odsetkami orzekając o kosztach procesu jak w sentencji.

Na wniosek pozwanej tenże Sąd postanowieniem z dnia 1 lutego 2007 r.

przywrócił termin do wniesienia apelacji od powyższego wyroku.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną

przez pozwaną apelację podając w uzasadnieniu, że Sąd I instancji bezzasadnie

przywrócił termin do jej wniesienia. Okoliczność ta zdaniem Sądu podlega badaniu

z urzędu na podstawie art. 373 k.p.c. W konsekwencji zaistniała konieczność

odrzucenia apelacji wniesionej po bezpodstawnym przywróceniu terminu do

dokonania tej czynności procesowej, jako apelacji spóźnionej.

Pozwana

zaskarżyła

w

całości

powyższe

postanowienie,

wnosząc

w zażaleniu o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na podstawie art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu

niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.

Brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że sąd II instancji jest

uprawniony do odrzucenia apelacji z tych samych powodów, które stanowią

podstawę odrzucenia apelacji przez sąd I instancji. Zgodnie zaś z art. 370 k.p.c.

sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po

upływie przepisanego terminu.

Z treści przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że w granicach

kontroli zachowania warunków formalnych apelacji, którą sąd II instancji

przeprowadza na podstawie art. 373 k.p.c., mieści się również sprawdzenie

zasadności przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia apelacji. Słusznie

jednak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 sierpnia 1999 r.,

III CKN 695/99, (OSNC 2000, nr 3, poz. 51) podkreślił, że z istoty podejmowanej

przez sąd drugiej instancji kontroli zachowania ustawowych wymagań co do środka

odwoławczego w drodze oceny, czy przywrócenie przez sąd pierwszej instancji

terminu do jego wniesienia nastąpiło przy prawidłowym zastosowaniu art. 168 k.p.c.

wynika, że podważenie tej prawidłowości powinno sprowadzać się do sytuacji, gdy

w okolicznościach sprawy zachodzi ku temu pewna podstawa. Istota tej kontroli

wiąże się bowiem ze szczególnymi uprawnieniami sądu drugiej instancji, która

wkracza w niezaskarżalne orzeczenie sądu meriti, powołanego do rozpoznania

wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela przedstawiony powyżej pogląd

o wyjątkowym charakterze uprawnienia sądu II instancji do badania prawomocnego

postanowienia sądu I instancji w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia

apelacji. W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie brak było pewnej,

jednoznacznej

podstawy do podważenia

zasadności postanowienia sądu

I instancji w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 394¹ § 3 w zw.

z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji.

db