Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CZ 42/20 AI generated

IV CZ 42/20 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 42/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 3 października 2019 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych M. A. i M. A., w sprawie z powództwa M. M. i A. M., o zakazanie immisji.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy pozwanych wniósł o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, że sprawa o zakazanie immisji ma charakter sprawy majątkowej. Podkreśla się, że podstawę prawną dochodzonego powództwa stanowi art. 144 k.c. w zw. z art. 222 § 2 k.c., kreujący roszczenie prawnorzeczowe po stronie właściciela nieruchomości w stosunku do właściciela nieruchomości sąsiedniej.

Legislator headnote

AI generated

art. 144 k.c, art. 222 § 2 k.c, art. 3982 § 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c; IV CZ 42/20 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych M. A. i M. A., w sprawie z powództwa M. M. i A. M., o zakazanie immisji.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy pozwanych wniósł o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, że sprawa o zakazanie immisji ma charakter sprawy majątkowej. Podkreśla się, że podstawę prawną dochodzonego powództwa stanowi art. 144 k.c. w zw. z art. 222 § 2 k.c., kreujący roszczenie prawnorzeczowe po stronie właściciela nieruchomości w stosunku do właściciela nieruchomości sąsiedniej.

Keywords

AI generated
withdrawal of petition motion to lift opposition challenge of cancellation standing against building permit decision not to raise objections challenge of administrative decisions

Cited Legislation

AI generated
art. 144 k.c
Podkreśla się, że podstawę prawną dochodzonego powództwa stanowi art. 144 k.c.
art. 222 § 2 k.c
z art. 222 § 2 k.c., kreujący roszczenie prawnorzeczowe po stronie właściciela nieruchomości w stosunku do właściciela nieruchomości sąsiedniej.
art. 3982 § 1 k.p.c
Mając to na względzie należy uznać, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
Trafnie zatem Sąd Okręgowy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.jw
AI generated
III CZ 497/22
Postanowieniem z 24 października 2022 r.
I CSK 2228/23
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżąca powołała się na wystąpienie dwóch przesłanek przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania, a mianowicie na wystąpienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a nadto na oczywistą zasadność skargi.
I CSK 4030/22
B. wniósł skargę kasacyjna od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży z 31 grudnia 2019 r., którym Sąd ten oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Łomży z 14 października 2019 r. odrzucające skargę W. B. o wznowienie postępowania w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie.
III CZ 12/22
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 21 czerwca 2021 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Przeciwniczkę od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z 11 lutego 2021 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd powołał się m. in. na postanowienie Sądu Najwyższego z 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I CZ 84/14, wskazując, że zawezwanie do próby ugodowej nie może być oczywiście uznane za pozew, dlatego też skarga kasacyjna nie może przysługiwać na podstawie art. 3891 § 1 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie wniosła Przeciwniczka H. W. zaskarżając je w całości.
I CSK 2303/24
Pozwani M. Ż. i J. Ż. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2024 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż opisane w skardze naruszenie przepisów prawa procesowego jest oczywiście uzasadnione, nie wymaga pogłębionej analizy, jest widoczne dla przeciętnego prawnika, a nawet osoby, która nie posiada prawniczego wykształcenia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 42/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Kozłowska‎SSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa M. M. i A. M.‎przeciwko M. A. i M. A.‎o zakazanie immisji,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2020 r.,‎zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 3 października 2019 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 października 2019 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych M. A. i M. A., w sprawie z powództwa M. M. i A. M., o zakazanie immisji.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy pozwanych wniósł o jego uchylenie w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, że sprawa o zakazanie immisji ma charakter sprawy majątkowej. Podkreśla się, że podstawę prawną dochodzonego powództwa stanowi art. 144 k.c. w zw. z art. 222 § 2 k.c., kreujący roszczenie prawnorzeczowe po stronie właściciela nieruchomości w stosunku do właściciela nieruchomości sąsiedniej.

Jest to więc typowy instrument ochrony prawa majątkowego w postaci własności nieruchomości przed jego naruszeniami przybierającymi inną postać niż pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, w tym poprzez immisje. Ponadto roszczenie to nie zmierza do jakiejkolwiek regulacji stosunków niemajątkowym, lecz do bezpośredniej ingerencji w sposób korzystania z prawa własności przez właściciela nieruchomości sąsiedniej, będącej źródłem immisji. Jedynie pośrednim skutkiem orzeczenia uwzględniającego to roszczenie jest ochrona wartości niemajątkowych, w tym dóbr osobistych właściciela i innych osób korzystających z nieruchomości sąsiedniej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2018 r., II CZ 64/18, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2014 r., II CZ 64/14, OSNC-ZD 2016/1/10, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2013r., III CZ 55/13, niepubl,).

Mając to na względzie należy uznać, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Trafnie zatem Sąd Okręgowy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.jw