IV CZ 42/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 42/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Gminie G.- Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 lipca 2012 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie II wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 maja 2011 r.,

1. oddala zażalenie;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego radcy

prawnemu M. A. kwotę sześćset zł powiększoną o stawkę

podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy

prawnej

udzielonej

z

zażaleniowym.

Uzasadnienie

urzędu

w

postępowaniu

Zażaleniem z dnia 9 września 2011 r. powód J. J. zaskarżył rozstrzygnięcie o

kosztach sądowych zawarte w pkt 4 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 maja

2011 r. W punkcie tym zasądzono od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2500 zł

tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym w

związku z oddaleniem apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20

grudnia 2010 r. Skarżący, zarzucając naruszenie art. 108 ustawy o kosztach w

sprawach cywilnych w zw. z art. 102 k.p.c., domagał się uchylenia tego

rozstrzygnięcia i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi drugiej instancji do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny szerzej uzasadnił rozstrzygnięcie

o kosztach zawarte w pkt II wyroku z dnia 18 maja 2011 r. Trafnie przede

wszystkim stwierdził to, że fakt zwolnienia powoda od kosztów sądowych nie

zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi, jeżeli istnieje

podstawa prawna do zasądzenia takich kosztów. Przekonuje również argument

tego Sądu, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodził szczególnie uzasadniony

przypadek uzasadniający zastosowanie art. 102 k.p.c. Skarżący inicjuje istotnie

z własnej

inicjatywy

wiele

postępowań

sądowych

wymagających

m.in.

zaangażowania odpowiednich środków publicznych, w tym także - powoduje

odpowiednie wydatki związane z konieczną obroną przed zgłaszanymi przez niego

roszczeniami, niekonsultowanymi w dodatku z prawnikami. W tej sytuacji sam

pobyt w więzieniu nie mógł decydować o tym, że zaistniał - w odniesieniu do

powoda - szczególny przypadek uzasadniający odstąpienie od reguły wyrażonej

w art. 98 k.p.c. i zastosowanie art. 102 k.p.c.

W tej sytuacji zażalenie powoda należało oddalić jako nieuzasadnione

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98

k.p.c., 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 i 15 rozporządzenia MS w sprawie opłat za

czynności radców prawnych (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).

jw