IV CZ 41/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 41/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

w sprawie z powództwa A. K.

przeciwko B. A.S. NITRA z siedzibą w Nitrze (Słowacja)

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 lipca 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjnym, odrzucił postanowieniem z dnia 26 września skargę

kasacyjną strony pozwanej, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 2 czerwca

2011 r. jako niedopuszczalną ratione valoris (art. 3982 § 1 zd. pierwsze k.p.c.).

Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony

pozwanej.

Wartość

przedmiotu

zaskarżenia

w

postępowaniu

apelacyjnym

określono na kwotę 35.645,99 zł.

W zażaleniu strony pozwanej na postanowienie z dnia 26 września 2011 r.

stwierdzono, że określenie wartości przedmiotu zaskarżenia niżej niż 50.000 zł było

wynikiem „wadliwego rozliczenia roszczenia dokonanego przez Sąd pierwszej

instancji” przy czym „do rozliczenia tego z uwagi na jego abstrakcyjność nie można

się ustosunkować, a złożona apelacja w zasadzie nie została rozpatrzona”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 1 marca 2011 r. pozbawiono opisany

w nim tytuł wykonawczy wykonalności ponad kwotę 10.116,05 zł (z tytułu

należności głównej) i ponad kwotę 21.925,46 zł (z tytułu należności odsetkowych;

k. 157 akt sprawy). W uzasadnieniu tego wyroku wyjaśniono bliżej prawny sens

takiego rozstrzygnięcia. W ocenie Okręgowego Sądu, dług powoda wobec

pozwanego (dysponującego tytułem wykonawczym) za okres od dnia 1 lipca

2010 r. wynosił 10.116,05 (należność główna) oraz 21.925,46 (odsetki ustawowe,

k. 169 akt sprawy). W pozostałym zakresie powództwo A. K. zostało oddalone (pkt

2 wyroku z dnia 1 marca 2011 r.). Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony pozwanej.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji pozwany określił na sumę

35.645,99

zł.

Wyrok

Sądu

Okręgowego

został

zaskarżony

„w

części

przekraczającej kwotę 40.000 zł” (k. 170 akt sprawy). Należało przyjąć, że

zaskarżeniem objęto pkt 1, tego wyroku. Wnoszący apelację pozwany wywodził,

że Sąd Okręgowy „uznał wpłaty powoda dla pozwanej (46.042,80 zł i 30.000 zł),

których faktycznie nie było, a tym samym (nastąpiło) orzeczenie ponad żądanie

strony powodowej”. W apelacji strona pozwana utrzymywała stanowisko, że jej

należność wobec powoda w tym procesie jest wyższa niż wynikało to

z rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 wyroku Sądu Okręgowego z dnia 1 marca

2011 r. W uzasadnieniu zażalenia (na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia

26 września 2011 r.) strona pozwana wyjaśniła m.in. to, że „wpis z ostrożności

procesowej wniesiony został od wyżej wymienionej kwoty, pomniejszonej

o uznanie, ale postawiony został zarzut orzeczenia ponad żądanie powoda”

(75.645,99 – 40.000 = 35.645,99 zł). Jeżeli właśnie ta ostatnia kwota stanowiła

odzwierciedlenie

majątkowego

interesu

strony

pozwanej,

eksponowanego

w apelacji, a wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym nie

może przewyższać wartości przedmiotu zaskarżenia w poprzedzającym go

postępowaniu apelacyjnym, to trafnie odrzucono skargę kasacyjną strony pozwanej

jako niedopuszczalną ratione valoris (art. 3982 § 1 zd. pierwsze k.p.c.).

W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 1

k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

db