IV CZ 4/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 4/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)‎SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa D. O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko A. W.-J. i P. J.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2014 r.,‎zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 30 grudnia 2011 r. oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 30 grudnia 2011 r. uzupełnił wyrok tego Sądu przez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów instancji odwoławczej.Postanowienie to doręczono stronie powodowej w dniu 13 stycznia 2012 r., która w dniu 20 stycznia 2012 r. skierowała zażalenie na to postanowienie do Sądu Apelacyjnego za pośrednictwem Sądu Okręgowego, a więc z zachowaniem wymaganego terminu.Sąd Okręgowy przekazał to zażalenie do rozpoznania Sądowi Najwyższemu jako sądowi właściwemu, który postanowieniem z dnia 20 września 2012 r. (IV CZ 99/12) przedstawił do rozstrzygnięcia składowi powiększonemu Sądu Najwyższego zagadnienie prawne sformułowane w sentencji tego postanowienia.W dniu 15 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy podjął uchwałę w składzie siedmiu sędziów (III CZP 91/12), w której stwierdził, że sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu (OSNC 2013 r., Nr 10, poz. 112).W zażaleniu strona powodowa kwestionuje zaskarżone postanowienie, twierdząc, że wniosek o uzupełnienie wyroku przez zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego był bezskuteczny, ponieważ został zgłoszony dopiero w piśmie procesowym z uchybieniem terminu wniesienia odpowiedzi na apelację, co skutkowało naruszeniem art. 372 k.p.c. oraz art. 167 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.W judykaturze wyrażono pogląd, że przewidziany w art. 372 k.p.c. termin wniesienia odpowiedzi na apelację jest terminem instrukcyjnym, a niewniesienie jej w terminie nie wywiera negatywnych skutków procesowych, ponieważ wszystkie zarzuty strona może podnieść na rozprawie apelacyjnej.

Niezachowanie więc tego instrukcyjnego terminu powoduje jedynie to, że pismo strony staje się pismem procesowym, a nie odpowiedzią na apelację (postanowienie SN z dnia 10 listopada 2010 r., II CZ 113/10, niepubl.). Nie pozbawia to jednak skuteczności zgłoszenia w taki sposób wniosku o uzupełnienie wyroku przez orzeczenie o kosztach za instancję odwoławczą. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 16 lutego 2012 r. III CZP 1/12 (OSNC 2012/10/114) stwierdził, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego zgłoszony w odpowiedzi na apelację wniesioną po upływie terminu określonego w art. 372 k.p.c. jest skuteczny.

Stanowisko to zostało następnie zaakceptowane w kolejnych judykatach (v. postanowienia SN z dnia: 5 grudnia 2012 r., I CZ 126/12, niepubl.; 27 marca 2013 r. V CZ 97/12, niepubl.). Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela ten pogląd, a także zawartą w uzasadnieniu powołanej uchwały Sądu Najwyższego argumentację przytoczoną na obronę tego poglądu. Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39414 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.