Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CZ 33/20 AI generated

IV CZ 33/20 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 33/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 22 listopada 2019 r. odrzucił skargę powódki B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 24 stycznia 2018 r. jako wniesioną z uchybieniem obowiązku zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym.Powódka mimo otrzymanego pouczenia o konieczności sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika zawodowego, osobiście zaskarżyła powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Wniosła także o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Legislator headnote

AI generated

art. 3941 § 1 k.p.c, art. 871 § 1 k.p.c; IV CZ 33/20 · Sąd Najwyższy: Wskazała w sposób ogólny na wyrządzenie szkody i brak możliwości zaskarżenia prawomocnego wyroku, czyniąc ponadto uwagi pozajurydyczne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W przypadku, gdy skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuci sąd pierwszej instancji, na jego postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Keywords

AI generated
lack of prosecutorial standing legal malpractice withdrawal of legal petition right to legal counsel lack of procedural indigence extraordinary plea of nullity

Cited Legislation

AI generated
art. 3941 § 1 k.p.c
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
AI generated
III CZ 115/24
Postanowieniem z 25 sierpnia 2023 r.
III CZ 43/22
Postanowieniem z 4 października 2021 r.
III CZ 484/22
Powódka B. P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 18 lutego 2021 r.Postanowieniem z 9 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił tę skargę. Powyższe orzeczenie zaskarżyła zażaleniem powódka, zarzucając:1.naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 4246 § 3 w zw. z art. 5 k.p.c. przez odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez Sąd drugiej instancji, pomimo tego, że Sąd ten nie udzielił powódce występującej w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego i radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczpospolitej Polskiej, mimo istnienia uzasadnionej potrzeby, niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych, w szczególności, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych;2.naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 233 § 1 k.p.c. przez dowolne uznanie przez Sąd drugiej instancji, że powódki nie należy pouczać ‎o obligatoryjnym zastępstwie stron przez adwokatów lub radców prawnych ‎w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, albowiem jest ona w stanie w sposób prawidłowy zadbać o swoje interesy, nie uwzględniając okoliczności przesądzających o jej nieporadności oraz braku zrozumienia istoty prowadzonego postępowania i podejmowania w związku z tym stosownych czynności procesowych, na co wskazywał wniosek zawarty w skardze o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, co winno doprowadzić Sąd drugiej instancji do uznania, że zaszła niezbędna potrzeba udzielenia stronie pouczenia.We wnioskach skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się uzasadnione, choć wniosek o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie był zasadny.
III CZ 47/24
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ zostało wniesione osobiście przez skarżącą, nie przez adwokata lub radcę prawnego.W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie wniosku skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. strona nie może wnieść osobiście skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, lecz do wniesienia skargi powinna upoważnić adwokata lub radcę prawnego.
III CZ 118/23
Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z 3 marca 2023 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 33/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marian Kocon‎SSN Roman Trzaskowski w sprawie ze skargi B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. I C (...), w sprawie z powództwa B. L.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Okręgowej w O.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2020 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt I WSC […] (I C (...)), odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 22 listopada 2019 r. odrzucił skargę powódki B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 24 stycznia 2018 r. jako wniesioną z uchybieniem obowiązku zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym.Powódka mimo otrzymanego pouczenia o konieczności sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika zawodowego, osobiście zaskarżyła powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Wniosła także o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Wskazała w sposób ogólny na wyrządzenie szkody i brak możliwości zaskarżenia prawomocnego wyroku, czyniąc ponadto uwagi pozajurydyczne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W przypadku, gdy skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuci sąd pierwszej instancji, na jego postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Zażalenie złożone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącej do jego uzupełnienia.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.Na marginesie należy zauważyć, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zażalenia, więc wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy w tym postępowaniu.jw