IV CZ 3/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 3/07

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie z wniosku "J. D." Spółki z o. o. w W.

przy uczestnictwie Z. K. A. i in. ,

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 2 lutego 2007 r.,

zażalenia uczestników postępowania : […]

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 28 września 2006 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 września 2006 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił

apelację uczestników postępowania o zniesienie współwłasności od postanowienia

Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 maja 2006 r. wskazując, że w zakreślonym

terminie nie zostały uzupełnione braki tej apelacji.

W zażaleniu na to postanowienie uczestnicy wskazują, że braki zostały

uzupełnione, czego Sąd Okręgowy nie uwzględnił.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie uczestników jest zasadne. Jak wynika z akt sprawy w dniu 4 lipca

2006 r. uczestnicy postępowania wnieśli apelację od postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 31 maja 2006 r. Zarządzeniem z dnia 5 lipca zostali wezwani do

uzupełnienia jej braków formalnych, tzn. uiszczenia opłaty, złożenia dwóch odpisów

apelacji, oznaczenia zaskarżonego orzeczenia przez wskazanie daty jego wydania,

sprecyzowanie zakresu zaskarżenia oraz żądanej zmiany. W dniu 14 lipca, w

zakreślonym w zarządzeniu terminie, uczestnicy uiścili opłatę od apelacji, a także

złożyli pismo (wraz z odpisami) zatytułowane „Apelacja", w którym znalazły się

elementy wskazane w zarządzeniu przewodniczącego. Wbrew stanowisku Sądu

Okręgowego, taki sposób uzupełnienia braków formalnych apelacji należy uznać za

dopuszczalny. Ustawa nie wymaga bowiem, aby uzupełnienie braków apelacji

nastąpiło w jakiś jeden, ściśle określony sposób. Należy zatem uznać, że

uczestnicy postępowania usunęli braki formalne środka zaskarżenia w terminie

wyznaczonym przez sąd. W rezultacie apelacji należało nadać bieg zgodnie z

przepisami kodeksu postępowania cywilnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394 1 w związku

z art. 397 k.p.c.).

jc