IV CZ 27/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 27/12

POSTANOWIENIE

Dnia 27 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSA Andrzej Niedużak

w sprawie ze skargi wnioskodawcy

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 8 kwietnia 2009 r.,

w sprawie z wniosku J. J.

przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w G., Sądu Rejonowego - i

Sądu Okręgowego

w G.

w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika

z urzędu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 czerwca 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 21 lipca 2011 r.,

1. oddala zażalenie

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego

na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r. odrzucił skargę

J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Okręgowego w G. z dnia 8 kwietnia 2009 r., którym odrzucono jego zażalenie. W

ocenie Sadu Okręgowego skarżący nie uzupełnił w terminie wszystkich braków

skargi.

W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący wniósł

o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

wniesioną przez J. J., gdyż jego zdaniem - mimo wezwania - nie zostały usunięte

wszystkie braki skargi. Ta ocena jest kwestionowana w zażaleniu. Sąd Okręgowy

nie oceniał jednak dopuszczalności skargi z uwagi na przedmiot zaskarżenia.

Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 12 maja 2011 r., a zatem mają do niej

zastosowanie

przepisy

określające

dopuszczalność

skargi

w

aktualnie

obowiązującym brzmieniu. Art. 4241 § 1 k.p.c. dopuszcza możliwość zaskarżenia

jedynie orzeczeń o charakterze merytorycznym, kończących postępowanie w

sprawie. Do tej kategorii orzeczeń nie zalicza się postanowienie Sądu Okręgowego

w G., od którego wniesiono skargę. Podlegała ona zatem odrzuceniu na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c. niezależnie od oceny, czy jej braki zostały należycie

uzupełnione. Zaskarżone postanowienie niewątpliwie odpowiada zatem prawu, co

uzasadniało oddalenie zażalenia (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

jw