IV CZ 27/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 27/10

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSA Jan Futro

w sprawie z powództwa U.(...) Spółki z o.o. w O.

przeciwko Szpitalowi Uniwersyteckiemu nr (...) w B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 kwietnia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na punkt 2 postanowienia Sądu Okręgowego w B.

z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 10 lutego 2010 r., na skutek

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach procesu, zawarte w nakazie zapłaty w

postępowaniu upominawczym z dnia 5 sierpnia 2009 r. zmienił to postanowienie na

korzyść powoda U.(...) Spółka z o.o. w O.. oraz zasądził na jego rzecz od pozwanego

Szpitala Uniwersyteckiego nr (...) w B. kwotę 90 złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Zażalenie od tego postanowienia w przedmiocie zasądzenia kwoty 90 złotych od

pozwanego zażalenie złożył tenże pozwany, wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że

prawidłowe zasądzenie kosztów procesu, to techniczna czynność sądu oraz, że co do

wysokości kosztów nie było sporu między stronami, a pozwany nie brał udziału w tych

czynnościach, zatem obciążanie go kosztami stanowi bezpodstawne działanie Sądu,

naruszające zasady współżycia społecznego, ze względu na obciążanie pozwanego

dodatkowymi kosztami w sytuacji powszechnie znanej tragicznej sytuacji finansowej

zakładów opieki zdrowotnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepisy postępowania cywilnego określają zasady ponoszenia kosztów tego

postępowania przez strony, obciążając z założenia kosztami stronę przegrywającą spór,

w jaki się wdała. Skoro zatem w wyniku procesu sądowego pozwany został obciążony

zwrotem kosztów tego procesu, a nawet należało je zwiększyć, to niezależnie od

przyczyn wydania postanowienia Sądu zwiększającego zwrot kosztów powodowi

(zaledwie o 30 złotych), koszty dochodzenia tych należności dla powoda ze strony

pozwanego obciążają, co do zasady pozwanego. Wynika to wprost z art. 98 k.p.c. i

odnosi się do rozstrzygnięć w toku instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zawiera się argumentacja prawna,

która skłoniła Sąd Okręgowy do zmiany postanowienia o zwrocie kosztów powodowi

przez pozwanego oraz umotywowanie zasądzenia kosztów postępowania, którego

rezultatem jest zaskarżone postanowienie. Sąd odniósł się także do przepisów

pozakodeksowych, a mianowicie do powodów niezastosowania w sprawie art. 79 ust. 1

pkt 1 lit e ustawy dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.

U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Rozstrzygnięcie Sądu jest zgodne z prawem i mieści się w

granicach swobodnej jego oceny stanu faktycznego i zastosowanych do niego

przepisów prawa. Nie jest więc zasadne ingerowanie w to w taki sposób, aby zmieniać

rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów w zaskarżonym postanowieniu, zwłaszcza że wobec

ich znikomej wysokości nie można ich uznać jako sprzecznych z zasadami współżycia

społecznego. Pozwany w zażaleniu, poza zaprezentowaniem innego poglądu, niż Sąd

Okręgowy co do swojej powinności zapłaty, uzasadnia sprzeczność z zasadami

współżycia społecznego jej zapłacenia znaną powszechnie tragiczną sytuacją finansową

służby zdrowia. Rozsądnie ważąc sprawę, trudno przyjąć, aby na pogorszenie lub na

polepszenie sytuacji finansowej pozwanego Szpitala Uniwersyteckiego mogło wpłynąć

kilkadziesiąt złotych, angażując Sąd Najwyższy w ocenę prawidłowości decyzji Sądu w

zaskarżonym postanowieniu.

Z tego względu, na podstawie art. 398 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. należało

zażalenie oddalić.