IV CZ 22/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 22/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

ze skargi powódki B. P.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa …/10

w sprawie z powództwa B. P.

przeciwko D. R.

o zapłatę

i z powództwa D. R.

przeciwko B. P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 kwietnia 2013 r.,

zażalenia powódki B. P.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 sierpnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. odrzucił na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki – pozwanej wzajemnej o wznowienie

postępowania, wobec stwierdzenia braku podstaw do przyjęcia zaistnienia

przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c.

W ocenie tego Sądu skarżącej znany był środek dowodowy w postaci

zeznań świadka – obywatela Austrii, ale skarżąca nie podjęła w tym zakresie

żadnej inicjatywy dowodowej nie składając wniosku o przeprowadzenie dowodu

z zeznań tego świadka. Nie wykazała również, by dowód ten miał istotne

znaczenie dla sprawy.

W odniesieniu do pozostałych „nowych dowodów” Sąd uznał, że brak jest

szerszego uzasadnienia sposobu w jaki powódka dowiodłaby możliwości uzyskania

dochodów z nieruchomości za pomocą wykazania okoliczności wywiezienia przez

pozwaną z posesji powódki określonych materiałów budowlanych.

Z kolei w zakresie roszczenia pozwanej powódka nie przedstawiła żadnych

nowych dowodów, ograniczając się jedynie do zakwestionowania przyjętego przez

biegłego i Sądy obu instancji zakresu i wartości nakładów poczynionych

na nieruchomość.

W zażaleniu na to postanowienie powódka – pozwana wzajemna B. P.

twierdzi, że brak było kontaktów i możliwości wnioskowania o przeprowadzenie

dowodu z zeznań świadka, bo dopiero teraz zdobyła odpowiedni jego zagraniczny

adres, powołując się zarazem na swoje pismo procesowe z dnia 14 kwietnia 2008

r., dowodzące złożenia już wówczas odręcznego projektu prac remontowych

nieruchomości, a sporządzonego przez obywatela Austrii – J. E.

Skarżąca

twierdzi

również,

że

w

uzasadnieniu

skargi

wykazała,

iż w postępowaniu dowodowym wskazywała osobę świadka J. E., ale jego

właściwy adres uzyskała dopiero na tym etapie postępowania z uwagi na obce

obywatelstwo i zagraniczny adres świadka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ nie podważa

argumentacji

zawartej

w

uzasadnieniu

zaskarżonego

postanowienia,

przesądzającej o braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej

w art. 403 § 2 k.p.c.

Nie jest przekonywające twierdzenie skarżącej, że nie mogła ona wcześniej

skorzystać z dowodu z zeznań świadka wobec braku kontaktu i możliwości

zdobycia jego zagranicznego adresu, skoro sama przyznaje w zażaleniu,

że w prawomocnie

zakończonym

postępowaniu

złożyła

do

akt

sprawy

sporządzony przez tę właśnie osobę odręczny projekt prac remontowych

nieruchomości. Nawet ewentualne początkowe trudności w ustaleniu adresu

określonej osoby nie uzasadniały zaniechania przez skarżącą inicjatywy dowodowej w

zakresie skutecznego złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W

orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że nie stanowi podstawy wznowienia środek

dowodowy znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała

w poprzednim postępowaniu, mimo, że istniała taka możliwość i obiektywna potrzeba.

Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. są tylko takie okoliczności i

dowody istniejące w czasie poprzedniego postępowania, które były wówczas nieznane

stronie, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienia SN: z dnia 19 lipca

2012 r., II CZ 37/12, niepubl.; z dnia 5 października 2012 r., IV CZ 64/12, niepubl.).

Tymczasem sama skarżąca na s. 5 uzasadnienia zażalenia wyraźnie przyznaje,

że wskazywała w postępowaniu dowodowym na osobę J. E. celem udowodnienia swoich

twierdzeń.

Trafnie też uznał Sąd Apelacyjny, że „nowe dowody” zmierzające do wykazania

okoliczności wywiezienia przez pozwaną materiałów budowlanych z posesji powódki nie

wskazują sposobu na dowiedzenie możliwości uzyskania przez skarżącą dochodów

z nieruchomości. Nowe okoliczności i środki dowodowe mogą stanowić podstawę

wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy odnoszą się do

podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, która z kolei jest determinowana podstawą

faktyczną powództwa (por. postanowienie SN z dnia 25 października 2012 r., IV CZ

103/12, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jako pozbawione

uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 398 14 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy

z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381).

es