Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 2/11 AI generated

IV CZ 2/11 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 2/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

wniosku o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 29 września 2010 r. wraz z uchylenie. Wniosła również o dokonanie oceny zasadności postanowienia w części

Legislator headnote

AI generated

art. 168 §1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39821 k.p.c; IV CZ 2/11 · Sąd Najwyższy: wraz z uchylenie. Wniosła również o dokonanie oceny zasadności postanowienia w części

Keywords

AI generated
art. 168 §1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c art. 39821 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 168 §1 k.p.c
Co więcej, art. 168 §1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 2/11

POSTANOWIENIE

Dnia 7 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej

przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 kwietnia 2011 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 listopada 2010 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu

Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3600 (trzy

tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

powódki Spółdzielni Mieszkaniowej w L. o przywrócenie terminu do złożenia

wniosku o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 29 września 2010 r. wraz z

uzasadnieniem, uznając, że nie wykazała braku winy w jego uchybieniu. Tym

samym postanowieniem odrzucił jako spóźniony wniosek o doręczenie odpisu

wyroku wraz z uzasadnieniem.

Powódka

zaskarżyła

powyższe

postanowienie

w

części

dotyczącej

odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, wnosząc o jego

uchylenie. Wniosła również o dokonanie oceny zasadności postanowienia w części

oddalającej wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności

procesowej.

W odpowiedzi na zażalenie pozwany Skarb Państwa reprezentowany przez

Wojewodę L. wniósł o odrzucenie zażalenia w zakresie, w jakim dotyczy oddalenia

wniosku powódki o przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o doręczenie

odpisu wyroku oraz o oddalenie zażalenia w pozostałym zakresie, ewentualnie o

oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego

kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nie jest

orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie i nie przysługuje od niego

zażalenie do Sądu Najwyższego (postanowienie SN z dnia 20 maja 2002 r., I PZ

38/02, OSNP – wkładka z 2002 r., nr 20, poz. 11). Jednakże na wniosek strony,

zgłoszony w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu wniosku o doręczenie

wyroku z uzasadnieniem, postanowienie sądu drugiej instancji, odmawiające

przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, może być skutecznie

kwestionowane w tym zażaleniu, jeżeli miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte

w zaskarżonym postanowieniu (zob.: postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2008 r.,

II UZ 28/07, OSNP z 2009 r., nr 15 –16, poz. 214). Powódka taki wniosek zgłosiła,

a oddalenie wniosku o przywrócenie terminu miało bezpośredni wpływ na

rozstrzygnięcie

w

przedmiocie

odrzucenia

wniosku

o

doręczenie

wyroku

z uzasadnieniem. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, na stronie

zobowiązanej do dokonania czynności procesowej ciąży obowiązek zachowania

należytej staranności, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność,

jakiej można wymagać od strony właściwie dbającej o swoje interesy procesowe.

Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza

obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku

o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym

niedokonaniu czynności w terminie (por. postanowienie SN z dnia 23 listopada

2005 r., II CZ 103/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZ

22/07, nie publ.). Co więcej, art. 168 §1 k.p.c. dotyczący przywrócenia terminu do

dokonanie czynności procesowej nie może być interpretowany w sposób

rozszerzający, ponieważ zasadą jest, że czynności procesowe powinny być

dokonywane w terminie (postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2010 r., III CZ 1/10,

nie publ.; postanowienie SN z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I UO 3/08, nie publ.).

W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny zasadnie dostrzegł, że śmierć pełnomocnika

profesjonalnego nie zwalnia powódki z należytej staranności. Powódka nie stawiła

się na ogłoszenie wyroku pomimo prawidłowego powiadomienia o terminie

publikacji, nie podjęła też żadnych starań, by dowiedzieć się o treści orzeczenia,

wykazując tym samym elementarny brak dbałości o własne interesy i to w sytuacji,

w której wiedziała, że dotychczas reprezentujący ją pełnomocnik zmarł. Ten brak

staranności – zważając dodatkowo na okoliczność, iż powódka jest podmiotem

profesjonalnym – decyduje o występowaniu winy w uchybieniu terminowi oraz

o prawidłowej ocenie przeprowadzonej przez Sąd drugiej instancji.

Zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie terminu skutkuje również

uznaniem, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie odrzucenia

wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest prawidłowe, skoro wniosek ten

został złożony z opóźnieniem.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98

§ 1 i 3, art. 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

db