IV CZ 19/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 19/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi A. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 9 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa S. Spółki Jawnej przeciwko A. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 kwietnia 2013 r.,

zażalenia A. B.

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 11 stycznia 2013 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 roku Sąd Okręgowy w B., odrzucił

skargę A. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w B. z dnia 9 grudnia 2010 roku w sprawie II Ca …/10, wskazując w

uzasadnieniu, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uiścił przy jej

wniesieniu

należnej

opłaty

sądowej,

co w konsekwencji

doprowadziło

do

odrzucenia skargi jako nieopłaconej na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. bez

uprzedniego wezwania pełnomocnika strony do uiszczenia opłaty.

W zażaleniu na to postanowienie A. B. zarzucił naruszenie art. 42412 k.p.c. w

zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i

nieprawidłowe przyjęcie, że brak opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia pozwala na odrzucenie skargi bez uprzedniego

wezwania pełnomocnika strony do usunięcia tego braku. Formułując powyższy

zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Stosownie do art. 4246 § 3 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca na

posiedzeniu

niejawnym

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia nieopłaconą, wniesioną z naruszeniem art. 871 § 1

oraz skargę, której braków strona nie usunęła w terminie. Istotą zagadnienia

w rozpatrywanej sprawie jest dopuszczalność odrzucenia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, od której profesjonalny

pełnomocnik nie uiścił opłaty sądowej przy wniesieniu skargi, bez uprzedniego

wezwania pełnomocnika do usunięcia tego braku skargi. Cytowany na wstępie art.

4246 § 3 k.p.c. nie reguluje kwestii postępowania zmierzającego do usunięcia

braków fiskalnych lub formalnych skargi, z czego płynie wniosek, że przez art.

42412 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. znajdują tu zastosowanie przepisy ogólne, zwłaszcza

art.130 § 1 k.p.c. Przypomnieć bowiem należy, że stosownie do art. 130 2 § 1 k.p.c.

w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2009 r., pismo wniesione między

innymi przez adwokata, które nie zostało należycie opłacone, przewodniczący

zwracał bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlegało opłacie

w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu sporu. Zgodnie z § 3 tego przepisu, sąd odrzucał bez wezwania

o uiszczenie opłaty pismo wniesione między innymi przez adwokata zawierające

środki odwoławcze lub środki zaskarżenia podlegające opłacie w wysokości stałej

lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu

zaskarżenia. Ten stan prawny uległ zmianie w związku z wejściem w życie w dniu

1 lipca 2009 r. ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 234, poz.1571),

która w art. 1 pkt 3 uchyliła art. 1302 § 3 i 4 tego przepisu, przy czym, zgodnie

z art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej, przepisy te stosuje się do postępowań

wszczętych po dniu jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem ust. 2-5, nieistotnych

z punktu widzenia rozpatrywanego zagadnienia.

Stosownie do uchwały składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia

15 czerwca 2010 r. (II UZP 4/10, OSNP 2011/3-4/38, LEX nr 578243) mającej moc

zasady prawnej, nieopłacona skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę

prawnego po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234,

poz. 1571) podlega odrzuceniu dopiero w razie niewykonania zarządzenia

przewodniczącego wzywającego pełnomocnika do opłacenia skargi (art. 398 6 § 2

k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.).

Pełnomocnik A.B. nie został wezwany do uiszczenia opłaty sądowej od

skargi, stąd jej odrzucenie było niezasadne. Prowadzi to do uwzględnienia

zażalenia i uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 424 12 k.p.c. w

zw. z art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

jw