IV CZ 19/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 19/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku M. B. i K. B.

przy uczestnictwie A. F.

o zmianę sposobu korzystania ze współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r.,

zażalenia wnioskodawców

na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt IX WSC

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy w O.

odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z

dnia 11 października 2007 r. wydane w sprawie o zmianę sposobu korzystania z

nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy powołał się na postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 17 lipca 1997 r., III CZ 30/97, w którym stwierdzono, że żądanie

dokonania przez sąd podziału quoad usum na podstawie art. 201 k.c. jest sprawą

dotyczącą zarządu związanego ze współwłasnością, a więc sprawą, w której

dopuszczalność kasacji (obecnie skargi kasacyjnej) jest wyłączona na podstawie art.

519 § 2 pkt 1 k.p.c. (obecnie art. 5191 § 4 pkt 2 k.p.c.).

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego wniesiono o zmianę

zaskarżonego postanowienia lub ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania, stwierdzając, że art. 5191 § 4 pkt 2 k.p.c. nie ma zastosowania, ponieważ

sprawa nie dotyczy zarządu, ale ustalenia sposobu korzystania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kodeks postępowania cywilnego wyróżnia dwa rodzaje spraw dotyczących

współwłasności rzeczy rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym: sprawy

dotyczące zarządu (art. 611-616 k.p.c.) i sprawy dotyczące zniesienia współwłasności

(art. 617-625 k.p.c.). W pierwszych sprawach skarga kasacyjna nie przysługuje (art.

5191 § 4 pkt 2 k.p.c.), w drugich sprawach przysługiwanie skargi kasacyjnej zostało

uzależnione od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.). Sprawy

dotyczące ustalenia sposobu korzystania z rzeczy wspólnej, czyli sprawy o podział

rzeczy do korzystania (quoad usum), nie są związane ze zniesieniem współwłasności,

ale z zarządem rzeczą wspólną. Świadczy o tym zarówno umiejscowienie art. 206 k.c.

dotyczącego podziału quoad usum wśród przepisów dotyczących zarządu rzeczą

wspólną (art. 199-209 k.c.), nie zaś przepisów dotyczących zniesienia współwłasności

(art. 210-220 k.c.), jak też okoliczność, że podział quoad usum nie jest definitywny, w

odróżnieniu od podziału fizycznego (art. 210 k.c.), który stanowi jeden ze sposobów

zniesienia współwłasności.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).