IV CZ 176/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 176/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa K. M.

przeciwko Z. M.

o uznanie za niegodnego dziedziczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 marca 2013 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 30 sierpnia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną powoda w sprawie o uznanie za niegodnego, wniesioną od wyroku tego

Sądu z dnia 1 czerwca 2012 r. Stało się to dlatego, ponieważ pełnomocnik powoda

określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 32.813 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu powoda podniesiono zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c.

i domagano się jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukstałtowany jest już pogląd, że sprawa

o uznanie spadkobiercy za niegodnego dziedziczenia po określonym spadkodawcy

jest sprawą o prawa majątkowe (zob. np. ostatnio - postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 9/92, OSNC 2012, z. 7/8, poz. 59).

Do spraw tych ma zatem zastosowanie ogólna reguła przewidziana w art. 3982 § 1

k.p.c. wskazująca kryteria dopuszczalności skargi kasacyjnej.

W skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia podano

kwotę 32.813

zł,

przy

określenia tej

wartości

czym

skarżący

(powód)

wyjaśnił

sam

sposób

(uwzględnienie

wartości

udziału

spadkowego

przypadającego na pozwanego w spornym gospodarstwie rolnym ustalonego

w postanowieniu nabycia spadku).

Powód wcześniej był wzywany przez Sąd Rejonowy do określenia „wartości

spadku, którą odziedziczył pozwany” (s. 6 i 8 akt sprawy). W apelacji nie podano

przedmiotu wartości zaskarżenia (k. 52 akt sprawy). W zażaleniu na postanowienie

z dnia 30 sierpnia 2012 r. powód

potwierdził, że określił wartość przedmiotu

zaskarżenia w wysokości niższej niż wynika z art. 3982 § 1 k.p.c. i ponowił

informację, w jaki sposób doszło do wyliczenia tej wartości (s. 1-2 zażalenia).

Należy zaznaczyć, że skoro ustawodawca w art. 3982 § 1 k.p.c. wyraźnie

stworzył określone progi ratione valoris, warunkujące dopuszczalność skargi

kasacyjnej w sprawach majątkowych (a do tej kategorii spraw należy również

sprawa o uznanie za niegodnego - art. 929 k.c.), to nie mają decydującego

znaczenia argumenty podane w zażaleniu nawiązuje do wskazanych przepisów

konstytucji RP.

W tej sytuacji należało oddalić zażalenie powoda jako nieuzasadnione

(art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw