IV CZ 17/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 17/08

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanego J. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

nakazu zapłaty

Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt I Nc (…)

oraz wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt I C (…),

w sprawie z powództwa I. T.

przeciwko P. B., D. B., J. B. i L. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2008 r.,

zażalenia pozwanego J. B.

na postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt I

WSC (…)7,

odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

Współpozwany J. B. wniósł osobiście zażalenie na postanowienie Sądu

Rejonowego w O. z dnia 15 października 2007 r. odrzucające jego skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z dnia 13 września

2006 r. oraz nakazu zapłaty z dnia 16 maja 2006 r., które wydane zostały przez ten Sąd.

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów bądź radców prawnych. Zasada ta nie

odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także więc

w postępowaniu zażaleniowym zachodzi konieczność wykazania się przez skarżącego

zdolnością postulacyjną (por. np. postanowienie SN z dnia 24 maja 2007 r., II CZ 33/07,

nie publ. oraz postanowienie SN z dnia 30 lipca 2007 r., IV CZ 61/07, nie publ.).

Wniesienie zażalenia przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej, czyni zażalenie

to niedopuszczalnym i pociąga za sobą konieczność jego odrzucenia.

Mając powyższe na względzie, jako bezprzedmiotową należało uznać ocenę

spełnienia

pozostałych

przesłanek

warunkujących

dopuszczalność

niniejszego

zażalenia.

W tej sytuacji, jedynie już na marginesie można zauważyć, iż wniesiona w

sprawie niniejszej skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia była niedopuszczalna z tej samej przyczyny co niniejsze zażalenie.

Postępowanie ze skargi również jest na podstawie art. 871 § 1 k.p.c. objęte przymusem

adwokacko-radcowskim. Skarga pozwanego, jako wniesiona przez niego osobiście,

trafnie zatem została przez Sąd Rejonowy odrzucona (art. 4246 § 3 k.p.c.).

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie

art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 i 373 k.p.c.