IV CZ 163/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 163/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko W. J.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 marca 2013 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 15 grudnia 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w G.

radcy prawnemu J. K.-S. kwotę 135 (sto trzydzieści pięć)

złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług

tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

powodowi w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r., Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację

powoda J. J. od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 22 grudnia 2010 r., którym

oddalone zostało powództwo skierowane przeciwko pozwanemu W. J. o zapłatę

kwoty 20.000 zł wraz z bliżej określonymi odsetkami z tytułu zadośćuczynienia,

a ponadto zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.200 zł tytułem

kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.

Powód wniósł zażalenie na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania apelacyjnego domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy

w tym zakresie do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmiany postanowienia

i nieobciążania powoda kosztami postępowania apelacyjnego. W zażaleniu zarzucił

pominięcie istotnych okoliczności związanych z jego sytuacją majątkową, które

w świetle art. 102 k.p.c. uzasadniały odstąpienie od obciążania go kosztami

postępowania apelacyjnego. Reprezentujący powoda radca prawny, ustanowiony

z urzędu, wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

powodowi w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym według norm

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 102 k.p.c. Przewidziana

w tym przepisie możliwość nieobciążania kosztami procesu strony przegrywającej

ogranicza

się

jedynie

Decyzja w tym zakresie

do

oparta

wypadków

na

kryteriach

szczególnie

uzasadnionych.

słusznościowych

należy

do

sfery swobodnego uznania sądu orzekającego. Według utrwalonego w judykaturze

Sąd Najwyższego

poglądu

skuteczne

zakwestionowanie

oceny

sądu

w tym zakresie ogranicza się jedynie do przypadków rażąco niesłusznych

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 października 2011 r., V CZ 76/11,

niepubl.; z dnia 7 października 2011 r., II CZ 63/11, niepubl.; z dnia 8 lipca 2011 r.,

IV CZ 29/11, niepubl.; z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 23/11, niepubl.),

a taki w niniejszej sprawie nie występuje. Podejmując decyzję o wniesieniu apelacji

powód, świadomy stanowiska zajętego przez Sąd Rejonowy, powinien był liczyć

się z możliwymi konsekwencjami, także jeśli chodzi o obowiązek zapłaty

kosztów procesu poniesionych przez stronę przeciwną (por. postanowienia Sądu

Najwyższego: z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24/11, niepubl.; z dnia

5 października 2011 r., IV CZ 48/11, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, przyznając koszty nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w postępowaniu zażaleniowym

w oparciu o § 15 pkt 1 i § 16 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2, § 6 pkt 2 i § 2 ust. 3

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych… (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

jw