IV CZ 16/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 16/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

ze skargi pozwanych T. C. i E. C.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt I ACa (…),

w sprawie z powództwa I.(…) Spółki Jawnej W.

przeciwko J. C., T. C. i E. C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 kwietnia 2010 r.,

zażalenia pozwanych E. C. i T. C.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę pozwanych E. i T.

C. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z dnia 17 września 2008 r. W zażaleniu pozwani wnieśli o uchylenie tego

postanowienia zarzucając naruszenie art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c. przez jego błędną

interpretację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Wyrok Sądu

Apelacyjnego z dnia 17 września 2008 r. wydany w sprawie, której wznowienia żądają

powodowie, został oparty na wyroku karnym, w którym ustalono wysokość szkody

wyrządzonej przez J. C. i następnie zasądzonej od niego na rzecz powodowej spółki.

Powodowie natomiast ponoszą odpowiedzialność jako poręczyciele za zobowiązania J.

C. Sąd uwzględniając powództwo oparł się na wyroku karnym tylko w zakresie ustalenia

zobowiązania J. C. wobec powoda oraz wysokości tego zobowiązania.

Już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Apelacyjnego, Sąd Najwyższy uchylił

wyrok sądu karnego ale tylko w zakresie zawartego w nim rozstrzygnięcia o

odszkodowaniu cywilnym, gdyż dla orzekania o odszkodowaniu w procesie karnym

zachodziła przeszkoda określona w art. 415 k.p.k. Wyrok karny utrzymany w mocy w

dalszym ciągu stanowi więc podstawę do określenia zobowiązania J. C. wobec

powodowej spółki.

Rację mają skarżący gdy podkreślają, że przepis art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c. należy

interpretować szeroko i zawsze wznawiać postępowanie, gdy skazujący wyrok karny, na

którym oparto rozstrzygniecie sądu cywilnego, został następnie uchylony. Jeżeli jednak,

tak jak w rozpoznawanej sprawie, uchylenie wyroku karnego nastąpiło tylko w części,

która nie ma znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności pozwanych jako poręczycieli, to

brak podstaw do wznowienia postępowania. Nawet bowiem w razie jego wznowienia

sąd orzekający o roszczeniach powodowej spółki będzie w dalszym ciągu związany

wyrokiem karnym, z którego wynika, że J. C. za którego pozwani poręczyli jest

zobowiązany do wyrównania powodowej spółce szkody w wysokości ustalonej w tym

wyroku.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.