IV CZ 16/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 16/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Gminy L. Zarządu Nieruchomości Komunalnych

w L.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej właścicieli lokali położonych przy ulicy

Al. R. […] w L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 kwietnia 2007 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 25 stycznia 2007 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 października 2006 r. Sąd Rejonowy w L. oddalił

w całości

powództwo

Gminy

L. o

zasądzenie

od

pozwanej

Wspólnoty

Mieszkaniowej kwoty 62314,16 zł.

W apelacji od tego wyroku strona powodowa (niedziałająca przez

pełnomocnika, chociaż był on ustanowiony w sprawie) zawarła stwierdzenie,

że „zaskarża wyżej wskazany wyrok w całości, wnosi o jego uchylenie

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji”; wartość

przedmiotu zaskarżenia została oznaczona na kwotę 62314,16 zł.

Przewodniczący w Sądzie Okręgowym, któremu została przedstawiona

apelacja, wezwał radcę prawnego – pełnomocnika powoda „do uzupełnienia braku

formalnego apelacji poprzez wskazanie zakresu żądanego uchylenia wyroku tj.

w całości czy w części i jakiej”, pod rygorem odrzucenia apelacji. W wykonaniu tego

wezwania pełnomocnik pozwanego oświadczył: „uprzejmie informuję, że wyrok

został zaskarżony w całości co wynika z pierwszego zdania apelacji”.

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację

na podstawie art. 373 k.p.c. Sąd wskazał, że warunki formalne

apelacji,

wymienione w punktach pierwszym i piątym § 1 art. 368 k.p.c., są warunkami

samodzielnymi, powinny być wyraźnie wskazane, a zakres żądanego uchylenia nie

może być przez sąd wyprowadzany z relacji zakresu wskazanego zakresu

zaskarżenia i treści orzeczenia. Braki w zakresie sformułowania wniosków apelacji

uniemożliwiają, w ocenie Sądu Okręgowego, nadanie apelacji właściwego biegu.

Sąd podkreślił także, że pełnomocnik powoda nie usunął braku apelacji, pomimo,

że został do tego wezwany, z wyraźnym wskazaniem wymaganego zakresu

uzupełnienia.

W zażaleniu na to postanowienie, zawierającym wniosek o jego uchylenie,

skarżący twierdzi, że określenie, iż wyrok zaskarża się w całości i wnosi się o jego

uchylenie, przy uwzględnieniu także oznaczonej w apelacji wartości przedmiotu

zaskarżenia, jednoznacznie wskazywało, że wniosek o uchylenie dotyczy całości

wyroku i brak było podstaw do stwierdzenia przeszkody uniemożliwiającej nadanie

biegu apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Niewątpliwie trafne jest stwierdzenie Sądu Okręgowego, że wymagania

apelacji wymienione w art.368 § 1 pkt 1 (wskazanie zakresu zaskarżenia) i pkt 5

(wniosek o zmianę lub uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany

lub uchylenia) są wymaganiami samodzielnymi i odrębnymi, a zatem powinny być

wyraźnie i oddzielnie sprecyzowane. Wymagania te mają na celu uniknięcie

jakichkolwiek wątpliwości co do zakresu zaskarżenia (a tym samym zakresu

prawomocności

orzeczenia)

oraz

wnioskowanego

przez

stronę

sposobu

rozstrzygnięcia. W okolicznościach konkretnej sprawy nie jest wykluczone

stwierdzenie, że nieprecyzyjne ujęcie sformułowań użytych w apelacji stanowi

jedynie oczywistą niedokładność, niestanowiącą przeszkody do nadania jej biegu.

Taka wykładnia w zakresie oceny spełnienia omawianych wymagań apelacji

została przyjęta w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia

28 kwietnia 2006 r., V CZ 25/06, 16 listopada 2006 r., II CZ 80/06 i 30 listopada

2006 r., I CZ 88/06).

W okolicznościach niniejszej sprawy, sformułowanie „zaskarża wyżej wskazany

wyrok w całości, wnosi o jego uchylenie i przekazanie sprawy (...)”, przy

uwzględnieniu

wartości

przedmiotu

zaskarżenia

(odpowiadającej

wartości

przedmiotu sporu), choć obarczone niedokładnością, nie budziło żadnych

wątpliwości co do zakresu wniosku o uchylenie wyroku; w rezultacie brak było

przeszkód do nadania biegu apelacji, bez potrzeby wszczynania procedury

naprawczej. Z tego względu orzeczenie o odrzuceniu apelacji z powodu

nieusunięcia jej braków podlegało uchyleniu, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art.

39816 k.p.c.

Pomimo uwzględnienia zażalenia, trzeba wyraźnie stwierdzić, że wyrażane w tym

zażaleniu przekonanie o nienagannym sporządzeniu apelacji jest nieuzasadnione

i nie utrzymuje się przy konfrontacji treści apelacji z wyraźnym brzmieniem przepisu

art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. Ewidentnie bezpodstawnie skarżący kwestionuje

stanowisko Sądu Okręgowego, że omawiane wymagania apelacji są „w każdym

przypadku wymaganiami samodzielnymi”. Pozbawione treści prawnej i niewłaściwe

w formie są zawarte w zażaleniu uwagi dotyczące „wykorzystywania prawa

w potocznym znaczeniu jako sztuka dla sztuki”.

Uwzględnienie zażalenia, wskutek przyjęcia przez Sąd Najwyższy wykładni

korzystnej dla strony wnoszącej apelację, zgodnie z kierunkiem orzecznictwa tego

Sądu w rozważanej kwestii,

nie zmienia zasadniczej oceny prawnej co do

charakteru wymagań apelacji. Chociaż, jak wcześniej wskazano, nie było konieczne

wszczęcie procedury naprawczej w stosunku do apelacji, to niewątpliwie udzielenie

przez pełnomocnika skarżącego właściwej odpowiedzi na wystąpienie Sądu,

zapobiegłoby podejmowaniu dalszych czynności w tej kwestii.

jz