IV CZ 152/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 152/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku L. C.

przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie

o stwierdzenie zasiedzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 kwietnia 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 31 maja 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

W postępowaniu z wniosku L. C. z udziałem Agencji

Nieruchomości

Rolnych w Warszawie o zasiedzenie, postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd

Rejonowy w K. oddalił wniosek, a Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 26

sierpnia 2010 r. oddalił apelację wnioskodawcy. Od postanowienia Sądu

Okręgowego

wnioskodawca

wniósł

skargę

kasacyjną.

Jako

uczestnika

postępowania wskazał Agencję Nieruchomości Rolnych, Oddział Terenowy w G. z

siedzibą w P., ul. P.. Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2011 r. Przewodniczący

zobowiązał wnioskodawcę do usunięcia

braków formalnych skargi kasacyjnej

przez prawidłowe oznaczenie siedziby uczestnika, w terminie tygodniowym pod

rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W wykonaniu powyższego, skarżący

pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. jako uczestnika postępowania ponownie wskazał

„Agencję Nieruchomości Rolnych, Oddział Terenowy w G. z siedzibą w P., ul. P.”.

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną wskazując w uzasadnieniu, że braki formalne skargi nie zostały usunięte

w zakreślonym przez Przewodniczącego terminie, nie można było bowiem przyjąć,

że zobowiązanie Sądu zostało prawidłowo wykonane. W ocenie Sądu Okręgowego

skarżący nieprawidłowo oznaczył siedzibę uczestnika postępowania wskazując,

zamiast siedziby Agencji oznaczonej w statucie - miasta stołecznego Warszawy,

siedzibę jej oddziału terenowego.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca, domagając się jego

uchylenia wskazał, braki formalne skargi kasacyjnej usunął przez określenie

uczestnika „zgodnie z jego nazwą i siedzibą podaną przez niego na listowniku”

i używaną przez uczestnika w toku postępowania. Gdyby zaś przyjąć, że nie ma

racji, to brak żądanego przez Sąd Okręgowy wskazania Warszawy jako siedziby

uczestnika postępowania można uznać za oczywistą omyłkę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustawodawca w § 1 i 2 art. 3984 k.p.c. określił wymagania stawiane skardze

kasacyjnej jako szczególnemu środkowi zaskarżenia, które nie mogą być

uzupełnione, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z tych

wymagań podlega odrzuceniu bez wzywania do usunięcia braków. W § 3 art. 398 4

k.p.c. określone zostały natomiast, przez odesłanie do art. 126 k.p.c., wymagania

stawiane skardze kasacyjnej jako zwykłemu pismu procesowemu. Oznaczenie

w skardze kasacyjnej stron (uczestników) przez wskazanie imion i nazwisk osób

fizycznych, a w odniesieniu do osób prawnych ich firmy i siedziby,

należy do

wymagań przewidzianych dla pisma procesowego, w związku z czym braki w tym

zakresie podlegają usunięciu zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. Nieuzupełnienie przez

stronę

skarżącą

takich

braków

skargi

kasacyjnej,

mimo

wezwania

przewodniczącego, powoduje jej odrzucenie.

Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie zawierała prawidłowego wskazania

siedziby uczestnika postępowania - Agencji Nieruchomości Rolnych. Jest to

państwowa osoba prawna, której osobowość prawna została nadana ustawą z dnia

19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa (t. jedn. Dz. U. z 2007 r., nr. 231, poz. 1700 ze zm.); zgodnie z art. 4

ustawy, siedzibą Agencji Nieruchomości Rolnych jest Warszawa.

Niewątpliwie skarga wnioskodawcy nie zawierała prawidłowo oznaczonej

siedziby uczestnika i jest też niewątpliwe, że wnioskodawca

nie usunął

tej

wadliwości, jednakże, w okolicznościach sprawy, gdy uczestnikiem postępowania

była państwowa osoba prawna z siedzibą określoną w ustawie, przy czym w toku

postępowania Sądy rozstrzygające sprawę w obu instancjach nie miały wątpliwości

co do oznaczenia uczestnika i jego siedziby, błąd popełniony w skardze kasacyjnej

nie powinien być traktowany jako jej brak formalny skutkujący odrzuceniem skargi

w razie jego niepoprawienia. Odrzucenie skargi nie znajdowało podstaw, rażąc

nadmiernym formalizmem.

Z omówionych względów zażalenie należało uwzględnić na podstawie

art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

jw