IV CZ 15/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 15/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa C. K.

przeciwko Zakładom A.(...) Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 kwietnia 2010 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił,

jako spóźniony, złożony w dniu 16 listopada 2009 r. wniosek powódki C. K. o doręczenie

jej wyroku tego Sądu z dnia 21 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem. Sąd

Apelacyjny stwierdził, że skierowaną do powódki przesyłkę pocztową zawierającą

zawiadomienie

o

terminie

rozprawy,

na

której

nastąpiło

ogłoszenie

wyroku,

pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c.,

gdyż spełnione zostały wymagania skuteczności doręczenia przewidziane w tym

przepisie. W tym kontekście, mając na uwadze art. 387 § 1 k.p.c. stanowiący, że

uzasadnienie wyroku oddalającego apelację sporządza się tylko wówczas, gdy strona

zażądała doręczenia jej tego wyroku z uzasadnieniem oraz art. 387 § 3 k.p.c., z którego

wynika, iż orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, jeżeli żądanie takie zgłosiła

w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji, Sąd odwoławczy stwierdził, że termin

ten nie został przez powódkę zachowany.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 8 grudnia 2009 r., wnosząc o jego uchylenie

i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2009 r., powódka

zarzuciła „błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że przesyłka

pocztowa zawierająca zawiadomienie powódki o terminie rozprawy w dniu 21

października 2009 r. została wysłana na prawidłowy adres zamieszkania powódki i

prawidłowo dwukrotnie awizowana” oraz twierdziła, że nie otrzymała zawiadomienia o

terminie rozprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca nie podważa ustaleń Sądu Apelacyjnego, że wniosek o doręczenie

wyroku z dnia 21 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem złożyła w dniu w dniu 16

listopada 2009 r. Zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c. doręczenie orzeczenia sądu

odwoławczego z uzasadnieniem następuje tylko wówczas, gdy strona tego zażąda w

terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji orzeczenia. Ponieważ termin ten

bezskutecznie upłynął, Sąd drugiej instancji trafnie wniosek powódki odrzucił, jako

spóźniony.

Skarżąca uzasadniła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o

doręczenie wyroku z uzasadnieniem w sposób właściwy dla uzasadnienia wniosku o

przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, którego to wniosku nie złożyła.

Argumenty powołane przez powódkę wskazują na próbę wykazania, że niezachowanie

terminu do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie nastąpiło z przyczyn od niej

niezależnych. Nie mogą one skutecznie służyć wykazaniu wadliwości orzeczenia o

odrzuceniu, którego podstawą było stwierdzenie niezachowania terminu do dokonania

czynności. Przyczyny uchybienia terminowi do złożenia wniosku o doręczenie wyroku

Sądu odwoławczego z uzasadnieniem pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o

jego odrzuceniu (por. np. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2000 r., II CKN 871/00,

niepubl.).

Skarżąca posłużyła się zatem argumentacją mogącą służyć uzasadnieniu innej

czynności, aniżeli zażalenie na odrzucenie wniosku z powodu niewątpliwego

przekroczenia siedmiodniowego terminu, chociaż argumentacja właściwa dla każdej z

tych czynności, wzajemnie się wyklucza (por. m. in. uzasadnienie postanowienia SN z

dnia 29 listopada 2000 r., III CKN 1226/00, OSNC 2001, nr 6, poz. 90 oraz

postanowienie SN z dnia 3 października 2002 r., I CZ 120/02, niepubl.).

Wobec tego, że nie doszło do skutecznego zakwestionowania ustalenia Sądu, że

wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem został złożony po upływie ustawowego

terminu, które stanowiło podstawę zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy

zażalenie oddalił, stosownie do art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.