IV CZ 15/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 15/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Strus

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania P.L.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

postanowieniem Sądu Okręgowego w S.

z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt [...]

w sprawie z wniosku B.W.

przy uczestnictwie P.L.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 lutego 2009 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie i zasądza od uczestników postępowania P.L.

na rzecz wnioskodawczyni kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt)

zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił

skargę

P.L.

o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym

postanowieniem tegoż Sądu z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie z wniosku B.W.,

z udziałem skarżącego, o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy uznał – powołując się na

stanowisko Sądu Najwyższego (uchwałę z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68,

OSNCP 1962, nr 12, poz. 208 oraz postanowienie z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ

33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48) - iż skarga nie została oparta na ustawowej

podstawie wznowienia, gdyż ze wskazanych w niej środków dowodowych w postaci

mapy geodezyjnej i opinii technicznej skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim

postępowaniu z tego powodu, że dokumenty te sporządzone zostały w dniach 14

sierpnia 2008 r. i 18 września 2008 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnik postępowania P.L.

wniósł o jego uchylenia, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszanie art. 403 § 2

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według skarżącego, podstawa wznowienia postępowania określona w art.

403 § 2 k.p.c. zachodzi w razie późniejszego wykrycia środków dowodowych, które

mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła ona skorzystać

w poprzednim postępowaniu dlatego, że powstały one po jego prawomocnym

zakończeniu. Pogląd ten jest nieuprawniony. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem

Sądu Najwyższego, do którego odwołał się Sąd Okręgowy, podstawą wznowienia

postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być tylko okoliczności oraz

środki dowodowe, które istniały w trakcie zakończonego postępowania (zob. także

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2002 r., II CZ 105/02,

nie publ.; z dnia 5 czerwca 2003 r., II CZ 48/03, nie publ.; z dnia 23 sierpnia 2003 r.,

III CZ 52/06, nie publ.; z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, nie publ.).

Przychylając się do tego zapatrywania Sąd Okręgowy nie dopuścił się wskazanego

w zażaleniu naruszenia art. 403 § 2 k.p.c.

Skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, nie tylko wtedy,

gdy powołana w niej podstawa została sformułowana w sposób nie odpowiadający

ustawie, ale także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wprawdzie dadzą

się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz jednak

w rzeczywistości podstawa ta nie występuje.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku art.

394 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.