IV CZ 145/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 145/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marta Romańska (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Maria Szulc

ze skargi uczestniczki postępowania

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 30 czerwca 2010 r., w sprawie z wniosku E. P., M. P., D. P. i T. P.

przy uczestnictwie D. B.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 marca 2012 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 14 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

D.

B. złożyła

skargę

o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r.,

podając jako podstawę prawną nieważność postępowania, bowiem nie była

należycie reprezentowana w pierwszej i drugiej instancji przez profesjonalnego

pełnomocnika i tym samym była pozbawiona możności działania (art. 401 pkt 2

k.p.c.). Jako drugą podstawę wskazała (art. 403 § 2 k.p.c.) wykrycie takich środków

dowodowych, z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu,

mianowicie postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 6 kwietnia 1994 r. w

sprawie z wniosku J. S. P. o stwierdzenie nabycia spadku po M. P. oraz

postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 9 lutego 1998 r. w sprawie z wniosku

E. M. P. o stwierdzenie nabycia spadku po J. S. P.

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. odrzucił

skargę uczestniczki postępowania D. B. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 czerwca 2010 r.

Podkreślił m.in., że nie stanowi nowego dowodu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

dowód, z którego strona mogła skorzystać przy dołożeniu należytej staranności

(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2010 r., I CSK 601/09, niepubl.).

Skarżąca tymczasem powołała się na dwa wskazane w skardze postanowienia w

piśmie procesowym z dnia 16 kwietnia 2010 r. stanowiącym uzupełnienie apelacji

od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 listopada 2010 r. w

przedmiocie wpisu.

Uczestniczka postępowania wniosła zażalenie wniosła zażalenie na

postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 czerwca 2011 r., zarzucając

naruszenie art. 410 § 1 i art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania

m.in. w razie wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych,

które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła

skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pierwsza przesłanka określona w tym

przepisie została spełniona, bowiem wskazane w skardze dwa postanowienia Sądu

Rejonowego w G. niewątpliwie mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Nie została

natomiast spełniona druga przesłanka, bowiem - jak trafnie podkreślił to Sąd

Okręgowy w G. - uczestniczka postępowania nie tylko mogła skorzystać w

poprzednim postępowaniu z tych środków dowodowych, ale z nich skorzystała,

skoro powołała się na wspomniane postanowienia w piśmie procesowym

stanowiącym uzupełnienie apelacji.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw