IV CZ 131/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 131/12

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

ze skargi powoda

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 14 kwietnia 2005 r., w sprawie z powództwa F. O.

przeciwko Gminie Miejskiej S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 grudnia 2012 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 19 lipca 2011 r.,

1) oddala zażalenie

2) odmawia

powoda

przyznania

wynagrodzenia

ustanowionemu

z

w postępowaniu zażaleniowym.

urzędu

pełnomocnikowi

tytułem

udziału

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

powoda F. O. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie I ACa …/05 Sądu Apelacyjnego, prowadzonej

przeciwko Gminie Miejskiej S. o zapłatę. Odrzucenie skargi zostało uzasadnione

powołaniem się przez skarżącego na art. 403 § 2 k.p.c., jako podstawę skargi, a

została ona wniesiona dnia 8 czerwca 2011 r., zatem po upływie pięcioletniego

terminu przewidzianego w art. 408 k.p.c., przy czym skarżący formułując podstawy

wznowienia nie powołał się na pozbawienie go możliwości działania lub brak

należytej reprezentacji.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego pełnomocnik skarżącego

ustanowiony z urzędu wniósł o uchylenie tego postanowienia i wznowienie

postępowania na skutek wniesionej skargi oraz przyznanie wynagrodzenia

za udzielenie skarżącemu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący uważa, że nie był należycie

reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu w sprawie I ACa …/05 przed Sądem

Apelacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

podlega

oddaleniu.

Skarga

wniesiona

przez

powoda

o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania jest kolejną skargą od

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, którym oddalona została apelacja

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 23 listopada 2004 r.

Poprzednie skargi

zostały

odrzucone

sześcioma

postanowieniami

Sądu

Apelacyjnego wydanymi w 2005 r., dwukrotnie w 2006 r., dwukrotnie w 2007 r.

i w 2010 r. Obecna skarga o wznowienie postępowania jest oparta na art. 403 § 2

k.p.c. z powołaniem się na pismo Prokuratora Rejonowego w S. skierowane do

Prokuratora Rejonowego w W. z dnia 30 marca 2011 r. i jak można przypuszczać,

z niego miałyby wynikać okoliczności faktyczne, które miałyby mieć wpływ na wynik

sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny odrzucając skargę

w zaskarżonym postanowieniu trafnie przywołał art. 408 k.p.c. stanowiący, iż po

upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia

postępowania (termin ad quem), co w przypadku niniejszej sprawy zostało

spełnione. Jednak nawet wtedy, gdyby chcieć zastosować wyjątek zawarty

w powołanym przepisie, to znaczy, że termin ten nie niweczy możliwości wniesienia

skargi o wznowienie postępowania, jeśli strona była pozbawiona możliwości

działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 408 in fine k.p.c.),

to trzeba stwierdzić,

że

powód,

reprezentowany

przez

profesjonalnego

pełnomocnika ustanowionego z urzędu, nie przytoczył w skardze żadnych

dowodów, które by wskazywały na wystąpienie okoliczności, o których mowa w tym

przepisie. Pełnomocnik mógł tylko odwołać się do twierdzeń powoda, że podnosi on

nienależyte reprezentowanie go przez innego pełnomocnika z urzędu przed Sądem

Apelacyjnym w sprawie o sygn. akt I ACa …/05, poprzez nieudzielanie odpowiedzi

na pisma, niepowiadomienie powoda o terminie rozprawy apelacyjnej oraz

o wydanym wyroku, a także niezłożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku; składany przez niego wniosek o odwołanie pełnomocnika z urzędu był

bezskuteczny.

Twierdzenia te są niewystarczające do uwzględnienia skargi, dodatkowo zaś

nie został w sprawie spełniony termin trzymiesięczny a quo, wymagany przez art.

407 § 1 k.p.c. i liczony od dnia, w którym dowiedziała się o wyroku strona, jej organ

lub jej przedstawiciel ustawowy. Termin określony w art. 407 § 1 k.p.c. jest

terminem procesowym ustawowym. Należy więc stwierdzić, że pięcioletni termin

ad quem od uprawomocnienia się wyroku do wniesienia skargi o wznowienie

postępowania (art. 408 k.p.c.) nie ma zastosowania, jeżeli skarga jest wnoszona

ze względu na to, że strona była pozbawiona możności działania lub nie była

należycie reprezentowana, jednakże musi zostać zachowany trzymiesięczny

termin ad quo do wniesienia skargi, liczony od dnia, w którym o wyroku dowiedziała

się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 407 § 1 k.p.c.).

Z tych względów należało na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3

oddalić

zażalenie.

Odmówienie

przyznania

wynagrodzenia

pełnomocnikowi

skarżącego z urzędu za udzielenie mu pomocy prawnej wynika z braku w zażaleniu

jakiejkolwiek argumentacji, która podważałaby zasadność odrzucenia skargi przez

Sąd Apelacyjny.

jw