IV CZ 131/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 131/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 sierpnia 2008 r.,

w sprawie z powództwa J. Ł.

przeciwko T. S., T.S. i J. P.

o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 marca 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 września 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 7 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Apelacyjnego z

18 sierpnia 2008 r. z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braku formalnego w

postaci przedłożenia odpowiedniej liczby odpisów. Wykonując wezwanie Sądu,

skarżący przesłał bowiem jedynie trzy odpisy pisma, w miejsce wymaganych

czterech. W zażaleniu na to postanowienie z 21 września 2010 r. skarżący wniósł

o jego uchylenie, stwierdzając, że przesłał do Sądu Apelacyjnego odpowiednią

liczbę odpisów, zaś jeden egzemplarz pisma najprawdopodobniej zaginął w czasie

prac kancelaryjnych. Na dowód tej okoliczności przedstawił fakturę VAT z punktu

usług kserograficznych, rachunek za wysłanie przesyłki oraz swoje oświadczenie

opisujące okoliczności wykonania kopii skargi oraz ich przesłania. Z uwagi na to

skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie skargi o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z akt sprawy, 26 sierpnia 2010 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło

pismo przewodnie skarżącego, z dołączonymi do niego trzema odpisami skargi o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Liczba i rodzaj

załączników zostały stwierdzone w prezentacie na piśmie przewodnim (k. 65).

Urzędowe potwierdzenie tego faktu przez pracowników biura podawczego Sądu

stanowi w tym wypadku w pełni przekonujący dowód niewłaściwego wypełnienia

przez skarżącego obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. Okoliczności

wskazane w uzasadnieniu zażalenia oraz powołane na ich poparcie

dokumenty

nie mogą stanowić miarodajnej podstawy dla zakwestionowania urzędowego wpisu

w aktach sądowych.

Z uwagi na to, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

orzeczono jak na wstępie.