Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 128/12 AI generated

IV CZ 128/12 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CZ 128/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

kasacyjną pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej w C. od wyroku Sądu Apelacyjnego art. 115 k.c. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zdaniem pozwanej termin

Legislator headnote

AI generated

art. 3985 § 1 k.p.c, art. 115 k.c, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, art. 39821 k.p.c; IV CZ 128/12 · Sąd Najwyższy: od wyroku Sądu Apelacyjnego art. 115 k.c. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zdaniem pozwanej termin

Keywords

AI generated
art. 3985 § 1 k.p.c art. 115 k.c art. 32 ust. 1 Konstytucji RP art. 39821 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3985 § 1 k.p.c
terminu ustawowego, określonego w art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 115 k.c
art. 115 k.c. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zdaniem pozwanej termin
art. 32 ust. 1 Konstytucji RP
na art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiący o zasadzie niedyskryminacji.
art. 39821 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 128/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

w sprawie z powództwa D. P.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w C.

o uchylenie uchwał,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 grudnia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 maja 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej w C. od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie z powództwa D. P. o uchylenie uchwał

pozwanej. Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie skargi z naruszeniem

terminu ustawowego, określonego w art. 3985 § 1 k.p.c.

W zażaleniu pozwana zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie

art. 115 k.c. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zdaniem pozwanej termin

do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał w sobotę powinien zgodnie

z art. 115 k.c. zostać uznany za upływający dopiero w następujący poniedziałek,

gdyż sobota jest dniem wolnym od pracy. Skarżąca wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie sprawie dalszego biegu,

z zasądzeniem kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne. Wadliwe jest stanowisko pozwanej, że ze względu

na upływ terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przypadający w sobotę, a więc

w dzień wolny od pracy, należało uznać zachowanie terminu liczonego według

art. 115 k.c. jako kończącego się w najbliższy poniedziałek. Jako argumenty

posłużyło skarżącej twierdzenie, że dzień wolny od pracy obejmuje także soboty,

jako że nie funkcjonują tego dnia w większości urzędy pocztowe, to zaś

uniemożliwia wniesienie skargi kasacyjnej, ponadto działanie wybranych placówek

pocztowych

w

soboty

dyskryminuje

osoby

mieszkające

w

mniejszych

miejscowościach, zwłaszcza niezamożne, które w celu wysłania skargi drogą

pocztową koniecznie w sobotę musiałyby dojeżdżać do miast, a to jest dla nich

ograniczone.

Prezentowane

przez

skarżącą

stanowisko

jest

całkowicie

sprzeczne

ze znanym i utrwalonym orzecznictwem, które konsekwentnie odmawia uznania

sobót za dni wolne od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. Sobota nie jest ujęta

w katalogu dni wolnych od pracy, wskazanego w ustawie z dnia 18 stycznia

1951 r. (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Wypowiedział się co do tego w ten sposób

Sąd Najwyższy w mającej moc zasady prawnej uchwale siedmiu sędziów z dnia

25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03 (OSNC 2004, nr 1, poz. 1). Wskazano również

w orzecznictwie, że wprawdzie sobota została na podstawie kodeksu pracy

uznana za dzień wolny od pracy, ale nie ma to takiego ogólnego znaczenia, jak dni

wymienione w powołanej ustawie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

11 lutego 2009 r., V CZ 5/09, Lex nr 746189).

Nie daje również argumentów dla zasadności zażalenia powołanie się

na art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiący o zasadzie niedyskryminacji.

Trudno uznać, by tylko z tej przyczyny, że niektóre urzędy pocztowe w soboty

są czynne, a więc wymaga zwiększonego wysiłku dotarcie do nich naruszona

została równość obywateli. Zwiększonych starań w zachowaniu terminu

wymagają rozmaite okoliczności subiektywne, jak zwłaszcza choroba i inne,

znoszące winę strony co do uchybienia terminowi, a mimo to nie daje to

podstaw samo przez się do twierdzenia, że można przesuwać z subiektywnych

przyczyn

termin

zawity

na

wniesienie

środka

zaskarżenia.

Termin

dwumiesięczny do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem końcowym, więc

można go zachować wnosząc skargę wcześniej, czego powinien dopilnować

zawodowy pełnomocnik, wymagany ustawowo dla sporządzenia i popierania

skargi kasacyjnej. Praktycznie pełnomocnik ten wnosi również skargę, do czego

udział samej strony nie jest ani konieczny, ani potrzebny. Wysłanie więc skargi

pocztą w terminie nie oznacza obciążenia tym strony, która może mieć trudności

z dotarciem do urzędu pocztowego w sobotę. Nie daje to więc podstaw do tego,

aby w rozumieniu art. 115 k.c. uznać sobotę za dzień wolny od pracy. Tak więc

według art. 3985 § 1 k.p.c. w związku z art. 115 k.c. termin dwumiesięczny

na wniesienie skargi kasacyjnej może upłynąć w sobotę.

Mając to na uwadze na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i art.

39821 k.p.c. należało zażalenie oddalić.