IV CZ 113/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 113/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku S. J.

przy uczestnictwie A. J., M. O., J. J. i S. J.

o stwierdzenie zasiedzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 października 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 25 kwietnia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy S. J.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2012 r.,

pełnomocnik wnioskodawcy został wezwany o uzupełnienie braków formalnych

skargi

kasacyjnej,

przez

prawidłowe

oznaczenie

wszystkich

uczestników

postępowania, ze wskazaniem ich adresów oraz nadesłanie 5 odpisów skargi

kasacyjnej. W zakreślonym terminie braki te zostało uzupełnione jedynie

częściowo, a mianowicie pełnomocnik przesłał 5 odpisów skargi kasacyjnej

z oznaczeniem uczestników postępowania i ich adresów. Nie uzupełnił tego braku

w odniesieniu do egzemplarza skargi kasacyjnej znajdującego się w aktach.

Jako podstawę prawną orzeczenia wskazał przepisy art. 398 6 § 2 k.p.c.

w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

W zażaleniu wnioskodawca domaga się uchylenia powyższego orzeczenia.

Zarzucił, iż wbrew stanowisku Sądu Okręgowego, nałożone na niego

obowiązki w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej wykonał,

a ponadto skarga kasacyjna nie jest pierwszym pismem procesowym w sprawie

i zgodnie z art. 126 § 2 k.p.c. nie miał obowiązku oznaczania miejsca zamieszkania

uczestników.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna spełniać wymogi

formalne określone w § 1 i 2 tegoż artykułu, a ponadto winna czynić zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Stosownie do art. 126 § 1 i 2

k.p.c. w zw. z art. 511 § 1 k.p.c., każde pismo procesowe powinno zawierać

m.in. oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę

stron (w sprawach rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym chodzi

o wnioskodawcę i uczestników), ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.

Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto

zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby stron, ich przedstawicieli

ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sporu, zaś pisma dalsze –

sygnaturę akt.

Skarga kasacyjna nie jest pierwszym pismem procesowym i w związku z tym

wnioskodawca nie był obowiązany - wbrew stanowisku Sądu drugiej instancji –

do wskazania adresów uczestników (art. 126 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Niemniej jednak zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem jak

w przypadku każdego pisma procesowego, wnioskodawca w skardze kasacyjnej

winien był wymienić wszystkich uczestników (art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art.

511 § 1 k.p.c.). Tymczasem we wniesionej skardze nie wskazał jako uczestniczki

S. J. i brak ten - pomimo wezwania - nie został uzupełniony. Uczestniczka ta

została

wymieniona jedynie w pięciu odpisach skargi dołączonych w ramach

uzupełnienia braków formalnych, z których trzy egzemplarze były przeznaczone

dla doręczenia uczestnikom, którzy w postępowaniu kasacyjnym nie ustanowili

pełnomocnika procesowego, a pozostałe dwa egzemplarze są wymagane przez

przepis art. 3984 § 3 zd. 2 k.p.c. Zauważyć też trzeba, że złożony przy skardze

kasacyjnej

jeden

jej

odpis,

a

przeznaczony

dla

doręczenia

czwartemu

z uczestników, również jest dotknięty wspomnianym brakiem formalnym.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 39814 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.

jw