IV CZ 112/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 112/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku P. Ż.

przy uczestnictwie E. R.

o dział spadku i zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lutego 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 4 lipca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną wniesioną przez wnioskodawcę od postanowienia tego Sądu z dnia

27 października 2010 r.. Sąd uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą

kasacyjną wnioskodawcy wynosi 43.000 zł, co oznacza niedopuszczalność tej

skargi w świetle art. 3982 § 1 k.p.c.

W zażaleniu wnioskodawcy kwestionowano postanowienie z dnia 4 lipca

2011 r. i zarzucono mu naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. i art. 3982 § 1 k.p.c.,

co oznaczało konieczność jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Rejonowy m. in. ustalił

wartość przedmiotu działu i zniesienia współwłasności na kwotę 170.000 zł oraz

zasądził od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy (w postępowaniu

o dział spadku i zniesienie współwłasności) kwotę 43.000 zł tytułem dopłaty (pkt 2

i 4 tego postanowienia). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 października

2010 r. – w wyniku apelacji uczestniczki – m. in. zmienił zaskarżone postanowienie

Sądu Rejonowego z dnia 21 stycznia 2010 r. w pkt 2 w ten sposób, że wartość

przedmiotu działu i zniesienia współwłasności ustalił na kwotę 761.461 zł oraz

uchylił wspomniane rozstrzygnięcie w sprawie (pkt 1 i 2 postanowienia). W skardze

kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 października 2010 r., zaskarżonego

w całości, skarżący określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 384.771 zł,

odpowiadającej wartości nieruchomości przyznanej na własność wnioskodawcy

w postępowaniu działowym (s. 3 skargi kasacyjnej).

Sąd drugiej instancji powziął wątpliwości co do prawidłowości wskazanej

przez wnioskodawcę wartości przedmiotu zaskarżenia i ustalił tę wartość

ostatecznie na kwotę 43.000 zł. Zdaniem tego Sądu, wartość ta powinna być

określona stosownie do zakresu kwestionowanego rozstrzygnięcia.

Stanowisko Sądu Okręgowego należy podzielić. W skardze kasacyjnej

eksponowano zarzut zawyżenia przez biegłego wartości nieruchomości będących

przedmiotem działu spadku i zniesienia współwłasności m. in. z racji przyjęcia –

według skarżącego – nierolnego ich charakteru. W apelacji uczestniczka

postępowania twierdziła, że dopłata w wysokości 43.000 zł została zawyżona

i żądała jej obniżenia. Sąd Okręgowy ustalił, odwołując się do opinii biegłego,

wartość działu spadku i zniesienia współwłasności na kwotę 761.461 zł

i ostatecznie nie zasądził dopłat. Skoro w skardze kasacyjnej wnioskodawca

skoncentrował się na zarzucie zawyżenia przez biegłego wyceny wartości obu

nieruchomości, w postępowaniu apelacyjnym nie uzyskał on już kwoty dopłaty

w wysokości 43.000 zł, to trafnie Sąd Okręgowy przyjął, że właśnie ta kwota

„w istocie oddawała zakres kwestionowanego rozstrzygnięcia, przesądzając

o wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną”.

Oznacza to niedopuszczalność skargi kasacyjnej ratione valoris w świetle

art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.

W tej sytuacji należało oddalić zażalenie wnioskodawcy jako nieuzasadnione

(art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).