IV CZ 110/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 110/09

POSTANOWIENIE

Dnia 8 stycznia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku H. G. i A. G.

przy uczestnictwie Gminy Miasta G.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 stycznia 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni H. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt III Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

H. G. i A. G. wniosły o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie niezabudowanej

działki o powierzchni 235 m2 położonej w G. przy ul. G. stanowiącej część działki nr

40/2. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. Sąd Rejonowy w G. oddalił wniosek.

Dnia 23 września 2008 r. wnioskodawczynie wniosły apelację od tego postanowienia

wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Podkreśliły, że

uprzednio wnosiły o połączenie sprawy do łącznego rozpoznania ze sprawą z wniosku

ich sąsiadów dotyczącego również zasiedzenia części działki nr 40/2. W dniu 18

września 2008 r. dowiedziały się od sąsiada T. O., że poprzedniego dnia odbyła się

rozprawa w Sądzie Rejonowym, w czasie której dowiedział się on, że wniosek H. G. i A.

G. został prawomocnie oddalony dnia 21 sierpnia 2008 r. Na rozprawie przez Sądem

Rejonowym, która odbyła się w celu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do

wniesienia apelacji, H. G. podniosła, że jej córka A. G. dzwoniła do sekretariatu Sądu

Rejonowego i dowiedziała się, że wyznaczona na dzień 11 sierpnia 2008 r. rozprawa nie

odbędzie się z powodu braku określonych dokumentów. Postanowieniem z dnia 27

stycznia 2009 r. Sąd Rejonowy przywrócił termin do wniesienia apelacji.

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił apelację

jako

złożoną

po

wnioskodawczynie

terminie

nie

do

jej

wniesienia.

Zdaniem

uprawdopodobniły przedstawionych

Sądu

Okręgowego,

okoliczności ani nie

wskazały, że nie złożyły apelacji bez swojej winy.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawczynie wniosły o

uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 18 września 2009 r.

Sąd Okręgowy w G. odrzucił zażalenie A. G. jako wniesione po terminie (art. 370 w

związku z art. 397 § 2 oraz art. 394 § 2 i 3 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c.). W

uzasadnieniu wyjaśnił, że wnioskodawczyni A. G. nie złożyła wniosku o doręczenie

postanowienia, a więc termin do wniesienia przez nią zażalenia zaczął biec od dnia

ogłoszenia postanowienia w dniu 5 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przewodniczący składu orzekającego w Sądzie Okręgowym po zamknięciu

rozprawy w dniu 5 czerwca 2009 r. ogłosił postanowienie o odrzuceniu apelacji, a

następnie pouczył wnioskodawczynie o przysługiwaniu zażalenia do Sądu Najwyższego,

o konieczności złożenia w tym celu w terminie 7 dni od ogłoszenia postanowienia

wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu postanowienia wraz z

uzasadnieniem oraz wniesienia za zażalenia w ciągu 7 dni od dnia doręczenia

postanowienia z uzasadnieniem za pośrednictwem pełnomocnika – adwokata lub radcy

prawnego. Stosownie do tego pouczenia, wnioskodawczyni H. G. wniosła o wydanie

postanowienia wraz z uzasadnieniem. W związku z postanowieniem Sądu Okręgowego

z

dnia

września

2009

r.

o

odrzuceniu

zażalenia

wniesionego

przez

wnioskodawczynię A. G., postanowienie tego Sądu z dnia 5 czerwca 2009 r. o

odrzuceniu apelacji uprawomocniło się w stosunku do niej. Sprawia to, że przedmiotem

rozpoznania może być tylko zażalenie wniesione przez wnioskodawczynię H. G.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że podważenie przez sąd

drugiej instancji prawidłowości postanowienia sądu pierwszej instancji o przywróceniu

terminu do wniesienia apelacji powinno ograniczać się do sytuacji, gdy w

okolicznościach sprawy istnieje pewna (oczywista) ku temu podstawa (postanowienie z

dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 51; postanowienie z

dnia 2 sierpnia 2006 r., I UZ 13/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 238).

W okolicznościach niniejszej sprawy istnieje wspomniana wyżej pewna

(oczywista) podstawa. Po pierwsze, wnioskodawczynie otrzymały wezwanie do

osobistego stawiennictwa na rozprawę, a mimo to nie stawiły się. Twierdzenie

wnioskodawczyń, iż dowiedziały się od sekretariatu wydziału cywilnego w tym Sądzie o

odwołaniu rozprawy, nie zostało zaś uprawdopodobnione. Po drugie, okoliczność, że

wnioskodawczynie przez ponad miesiąc od dnia, w którym miała się odbyć rozprawa,

nie wykazywały zainteresowania sprawą, a następnie dowiedziały się przypadkowo od

sąsiada o odbyciu się rozprawy i wydaniu przez Sąd postanowienia w ich sprawie,

świadczy o niezachowaniu przez nie należytej staranności, jakiej można oczekiwać od

osób właściwie dbających o swoje interesy. W tej sytuacji nie można uznać, że

wnioskodawczynie nie wniosły w terminie apelacji bez swojej winy (art. 168 § 1 k.p.c.)

oraz, że uprawdopodobniły okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu

(art. 169 § 2 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 2 i 3 k.p.c.).