IV CZ 11/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 11/13

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa K. Ł. i C. W.

przeciwko Z. Spółdzielni Mieszkaniowej

o stwierdzenie nieważności uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 kwietnia 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt […],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej Z. Spółdzielni Mieszkaniowej w sprawie z powództwa K. Ł. i C.

W. o stwierdzenie nieważności uchwały Spółdzielni. Przyczyną odrzucenia skargi

na podstawie art. 3986 § 2 w związku z art. 871 § 1 k.p.c. było nieprawidłowe

umocowanie pełnomocnika pozwanej do jej zastępowania w postępowaniu

kasacyjnym przed Sądem Najwyższym.

W zażaleniu pozwana powołała się na odrzucenie skargi kasacyjnej przez

Sąd Apelacyjny ze względu na wstąpienie do postępowania pełnomocnika

pozwanej, który sporządził wyłącznie uzasadnienie wyroku (zapewne chodziło

o uzasadnienie wniosku) o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, co było

zdaniem skarżącej nieprawidłowe. Pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w całym postępowaniu przed Sądem

Najwyższym obowiązuje strony zastępstwo adwokata lub radcy prawnego. Dotyczy

to także, co przyznaje skarżąca w uzasadnieniu zażalenia, cytując powołany

przepis, czynności podejmowanych najpierw przed sądem niższej instancji, które są

związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym. Odnosi się to zatem

zwłaszcza do wniesienia w terminie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę

prawnego, mającego stosowne pełnomocnictwo. Jak wynika z ustaleń w sprawie,

brak takiego pełnomocnictwa został dostrzeżony przez Przewodniczącego

Wydziału Cywilnego Sądu Apelacyjnego, który zarządzeniem z dnia 17 sierpnia

2012 r. wezwał pełnomocnika pozwanej, nie tylko do sformułowania uzasadnienia

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 1), ale również (pkt 2) do

nadesłania

pełnomocnictwa

upoważniającego

do

zastępstwa

pozwanej

w

postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym, a to ze względu na uznanie,

że pełnomocnictwo udzielone dnia 3 czerwca 2011 r. obejmuje wyłącznie

umocowanie

do

zastępowania

Towarzyszyło

temu

wezwanie

pozwanej

przed

Przewodniczącego,

sądami

powszechnymi.

doręczone

wnoszącemu

w imieniu pozwanego skargę kasacyjną radcy prawnemu A. U. dnia 22 sierpnia

2012 r., do uzupełnienia wymienionych braków formalnych w ciągu tygodnia, pod

rygorem odrzucenia skargi.

W miejsce radcy prawnego A. U. uzupełnienie wskazanych braków

formalnych poczyniła radca prawny A. N., która jednocześnie przedstawiła

pełnomocnictwo do reprezentowania pozwanej ze skargi kasacyjnej. W tej sytuacji

Przewodniczący Wydziału uznał za prawidłowe wykonanie wcześniejszego

zarządzenia i nadał bieg skardze kasacyjnej. Jednakże po przedstawieniu skargi

wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu zostały one zwrócone przy piśmie z

dnia 22 października 2012 r., sygn. akt IV CSK 552/12. Wyniknęło to ze

stwierdzenia, że pełnomocnik pozwanej wnoszący skargę kasacyjną nie miał do

tego upoważnienia w treści przedstawionego pełnomocnictwa, co trafnie ocenił już

Przewodniczący Wydziału Sądu Apelacyjnego. Z kolei, mająca już prawidłowe

pełnomocnictwo radca prawny A. N. nie wnosiła skargi, a tylko ją uzupełniła o

wymagany wniosek z uzasadnieniem o przyjęcie skargi do rozpoznania. Nie jest

zatem tak, jak twierdzi pozwana w uzasadnieniu zażalenia, że przez to, iż radca

prawny A. N. weszła w prawa i obowiązki poprzednika, rady prawnego A. U.,

nastąpiło usankcjonowanie wniesionej przez niego skargi kasacyjnej. Nie można

też rzec, że skarga kasacyjna sporządzona przez poprzednika została tylko

uzupełniona przez radcę prawnego A. N., gdyż, jak stwierdza skarżąca w

uzasadnieniu zażalenia, dopiero radca N. została ustanowiona w sprawie do

wniesienia skargi kasacyjnej. Tej skargi jednak nie wnosiła, a wniósł ją pełnomocnik

nie mający odpowiedniego pełnomocnictwa, co sprawiło, że wniesienie skargi

nastąpiło bezskutecznie.

Mając to na uwadze należało podzielić stanowisko Sądu Apelacyjnego

w zaskarżonym postanowieniu i na podstawie art. 398 14 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c. oddalić zażalenie.

db