IV CZ 109/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 109/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa Stoczni Marynarki Wojennej SA w G.

przeciwko Skarbowi Państwa - Dowództwu Marynarki Wojennej RP w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 lutego 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie III wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 lipca 2010 r.,

oddala zażalenie i zasądza od strony pozwanej na rzecz

strony powodowej kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem

kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w pkt III sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 lipca 2010 r. zasądzono od powodowej Spółki Akcyjnej na rzecz

pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej kwotę 9000 zł tytułem

zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne i kasacyjne.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny stwierdził, że na wysokość

tych kosztów złożyły się koszty zastępstwa procesowego za postępowanie

apelacyjne w kwocie 5400 zł oraz za postępowanie kasacyjne w kwocie 3600 zł, tj.

łącznie 9000 zł.

Pozwany zaskarżył powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie

i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Żalący się

twierdzi, że sprawa była dwukrotnie rozpoznawana przez Sąd Apelacyjny bo

najpierw Sąd ten orzekł niekorzystnie dla pozwanego wyrokiem reformatoryjnym z

dnia 10 grudnia 2008 r., a następnie, wskutek uchylenia tego wyroku przez Sąd

Najwyższy, który uwzględnił skargę kasacyjną pozwanego, powtórnie orzekł Sąd

Apelacyjny wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r., oddalając apelację powoda.

W ocenie żalącego, określenie „ponowne rozpoznanie” sugeruje, że sprawa

ma być rozpoznana przez dany sąd na nowo po raz drugi, a art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.

nakazuje zasądzanie kosztów w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.

Skoro Sąd Apelacyjny zasądził kwotę 5400 zł, a więc tylko za jedno postępowanie

apelacyjne,

to

pozbawił

stronę

pozwaną

kosztów

zastępstwa

za

drugie

postępowanie przed tym Sądem, wywodzi strona pozwana domagając się

uwzględnienia zażalenia.

Strona powodowa w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie

i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Pozwany błędnie zakłada, że prowadził dwie sprawy w postępowaniu

apelacyjnym przed Sądem Apelacyjnym. Tymczasem okoliczność, że Sąd

Apelacyjny orzekał dwukrotnie w tej samej sprawie nie oznacza, że były to dwie

sprawy prowadzone w postępowaniu apelacyjnym przed Sądem Apelacyjnym.

Postępowanie apelacyjne zostało wszczęte raz apelacją wniesioną przez powoda

od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 września 2008 r. oddalającego powództwo.

Postępowanie to toczyło się z różnym skutkiem, najpierw Sąd Apelacyjny

uwzględnił apelację powoda (wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r.), a następnie –

orzekając ponownie w wyniku uwzględnienia przez Sąd Najwyższy skargi

kasacyjnej pozwanego – apelację powoda oddalił wyrokiem z dnia 7 lipca 2010 r.,

który to wyrok zakończył ostatecznie niekorzystnie dla powoda jedno postępowanie

apelacyjne wszczęte jego apelacją w jednej i tej samej sprawie.

Zważyć bowiem należy, że w sytuacji, gdy sąd drugiej instancji orzeka

ponownie, po uchyleniu jego wyroku przez Sąd Najwyższy i przekazaniu mu

sprawy do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania

kasacyjnego, to przy rozstrzygnięciu o kosztach postępowania apelacyjnego

powinien mieć na uwadze ostateczny wynik tegoż postępowania apelacyjnego

(a nie postępowań apelacyjnych) i wysokość kosztów poniesionych przez strony

w jego toku oraz wysokość kosztów postępowania kasacyjnego (por. postanowienie

SN z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt IV CZ 34/10, niepubl.), bez względu na

fakt dwukrotnego orzekania w postępowaniu apelacyjnym przez sąd odwoławczy.

Wymaga podkreślenia, że przepis § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.), mający zastosowanie przy ocenie stawki opłat w tej sprawie, określa

stawki minimalne za prowadzenie spraw w postępowaniu apelacyjnym przed

sądem apelacyjnym, a nie za udział w kolejnych rozprawach przed tym sądem.

Dlatego podkreślenia wymaga, że przed Sądem Apelacyjnym prowadzona była

przeciwko pozwanemu jedna sprawa w postępowaniu apelacyjnym wszczętym

apelacją powoda, a oceny tej nie neguje okoliczność, że Sąd ten orzekał

dwukrotnie w tej samej sprawie w toku jednego postępowania apelacyjnego,

którego ostateczny wynik odzwierciedla wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lipca

2010 r.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym

orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. i § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.).