IV CZ 101/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 101/08

POSTANOWIENIE

Dnia 11 grudnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi powoda

o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym

wyrokiem

Sądu

Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…)

w sprawie z powództwa W. L.

przeciwko K. B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 września 2008 r.,

sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 września 2008 r. odrzucił skargę o

wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 13 kwietnia 2007 r.

[wydanego w sprawie I A Ca (…)], wniesioną przez W. L. Podstawą odrzucenia skargi było

stwierdzenie, że została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 407 k.p.c. W

zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 401

pkt 2 k.p.c., art. 407 § 1 w zw. z art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 5 w zw. z art. 168 § 1 k.p.c. W

oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący zarzucił, że Sąd Apelacyjny naruszył art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjmując

błędnie, że skarga została oparta o tę podstawę, gdy w rzeczywistości podstawę skargi

stanowił jedynie art. 401 pkt 2 k.p.c. W tej sytuacji odrzucenie przez Sąd skargi jako

spóźnionej, z uwagi na podstawę wymienioną w art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c., nie mogło mieć

wpływu na treść rozstrzygnięcia, skoro zdaniem skarżącego powinna być zbadana jedynie

podstawa wznowienia z art. 401 pkt 2. W tym zakresie zażalenie było zatem pozbawione

uzasadnionych podstaw.

Usprawiedliwiony był natomiast zarzut naruszenia art. 407 § 1 w zw. z art. 401 pkt 2

k.p.c. Skarżący podnosił, że został pozbawiony możliwości działania na skutek wadliwego

postępowania jego pełnomocnika z urzędu, który odmówił między innymi sporządzenia skargi

kasacyjnej i z tego względu skarżący wniósł o ustanowienie innego pełnomocnika.

Pozbawienia możliwości działania upatrywał również w nierozpoznawaniu przez Sąd przez

długi okres jego wniosku o zmianę pełnomocnika. Pomijając ocenę, czy okoliczności

wskazane przez skarżącego spowodowały rzeczywiście pozbawienie go możliwości

działania, należy stwierdzić, że jako podstawę wznowienia powołał on także zdarzenia, które

nastąpiły po wydaniu przez Sąd Apelacyjny wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r. Nie można

podzielić zatem oceny Sądu Apelacyjnego, że termin do wniesienia skargi o wznowienie

postępowania opartej przez skarżącego o podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c., rozpoczął

bieg w dniu opublikowania

wyroku

i

z

tego

względu

skarga

wniesiona

w

dniu

14 listopada 2007 r. została złożona po terminie. Z tej przyczyny zażalenie podlegało

uwzględnieniu na podstawie art. 3941 § 3 i art. 39815 § 1 k.p.c. W konsekwencji

bezprzedmiotowe stało się rozważanie, czy miało miejsce naruszenie także art. 5 k.p.c.

w zw. z art. 168 § 1 k.p.c.