IV CZ 101/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 101/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Maria Grzelka

w sprawie z powództwa A.R. (poprzednio W.)

przeciwko „I.” SA

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 listopada 2007 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 września 2007 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 września 2007 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił skargę kasacyjną powódki A. R. od wyroku tego Sądu z dnia 27 kwietnia

2007 r., wskazując że w skardze tej nie było wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania,

ani uzasadnienia takiego wniosku. Powódka w zażaleniu zarzucając naruszenie art.

3986 § 2 k.p.c. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżąca w zażaleniu wskazała fragment uzasadnienia skargi kasacyjnej,

w którym prosi Sąd Najwyższy o przyjęcie tej skargi do rozpoznania ze względu na

to, że zarzuty przedstawione przeciw wyrokowi Sądu Apelacyjnego uzasadniają, iż

jest on wadliwy w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu

prawnego.

Zdaniem

skarżącej

takie

sformułowanie

jest

wystarczającym

wypełnieniem wymogu określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Powódka jednak nie

dostrzega, że w skardze kasacyjnej uzasadniła jedynie podstawy zaskarżenia,

podczas gdy na tle jednoznacznego sformułowania art. 398 4 § 1 pkt 2 i art. 3984 § 1

pkt

k.p.c.

ustawodawca

wyraźnie

odróżnia

uzasadnienie

podstaw

od

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nawet więc,

gdyby stosując najbardziej liberalną wykładnie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. uznać, że

skarga kasacyjna powódki zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania, to

niewątpliwie brak uzasadnienia takiego wniosku. Skarga powódki nie zawiera więc

koniecznego elementu konstrukcyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie. Sąd

Okręgowy, zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c., był wobec tego w pełni uprawniony do

odrzucenia skargi kasacyjnej powódki.

Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się

nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku z art.

3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.