IV CZ 10/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 10/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J.K.

o wznowienie postępowania w sprawie [...] Sądu Apelacyjnego

w sprawie z powództwa J.K.

przeciwko M.B., K.D., E.L., J.M. i A.C.

o zadośćuczynienie i odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 lutego 2009 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie i przyznaje adwokatowi A.Ś. prowadzącemu

Kancelarię Adwokacką kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta)

złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług, od

Skarbu

Państwa

-

Sąd

Apelacyjny,

tytułem

zwrotu

nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z

urzędu.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 16 października 2008 r. odrzucił skargę

powódki o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z 16 marca 2004 r. opartą na zarzucie pozbawienia skarżącej

możności działania ze względu na nienależytą reprezentacje przez pełnomocnika

ustanowionego przez sąd, przejawiającą się obojętnym stosunkiem do całości

postępowania, nieudzielaniem porad i w ogóle pomocy a ponadto wprowadzaniem

w błąd powódki zmyślonymi twierdzeniami. W skardze powódka zarzuciła również

pozbawienie jej przez sąd możności działania przez niedoręczanie kopii

dokumentów stanowiących dowody w sprawie .

Drugą podstawę skargi wypełnił zarzut oparcia wyroku na podrobionych

dokumentach. Skarżąca wymieniła zaświadczenie od dr E.W., zaświadczenie

prywatne i protokół egzaminacyjny nr [...].

Należy dodać, że sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z 4 sierpnia 2004 r., sygn. akt [...], oddalającym apelację powódki od

wyroku oddalającego jej powództwo o odszkodowanie za szkodę poniesioną

wskutek nienależytego przygotowania powódki do egzaminu kończącego kurs

kierowców i uniemożliwienie jej uzyskania pozwolenia na prowadzenie pojazdów.

Odnośnie do pierwszej podstawy skargi o wznowienie Sąd Apelacyjny wraził

zapatrywanie, że bezsporny udział adwokata w sprawie toczącej się przed tym

Sądem wyłącza podstawę wznowienia określoną w art. 401 ust. 2 k.p.c. w obydwu

postaciach, tj. nienależytej reprezentacji i pozbawienia możności działania,

tym bardziej, że pozbawienie możności działania musiałoby wynikać z naruszenia

prawa przez sąd, a nie z ewentualnego błędu pełnomocnika.

Zarzuty podniesione w ramach drugiej podstawy Sąd Apelacyjny uznał za

spóźnione, ponieważ dokumenty powoływane przez skarżącą były jej znane już

w dniu 15 grudnia 2006 r. kiedy składała po raz pierwszy skargę o wznowienie

postępowania opartą na takiej samej podstawie, która to skarga została powódce

zwrócona z powodu nieusunięcia braków formalnych.

Ponowna

skarga złożona 10 września 2008 r. jest spóźniona, ponieważ

powódka nie dotrzymała terminu trzymiesięcznego ustanowionego w art. 407 § 1

k.p.c.

Powódka reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu,

w zażaleniu na to postanowienie domagała się jego uchylenia, podnosząc zarzut

nieważności

postępowania

postępowania,

polegającego

wszczętego

na

na

skutek

rozpoznaniu

skargi

skargi

o

wznowienie

przed

wykonaniem

postanowienia z 9 października 2008 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącej od

kosztów sądowych i ustanowienia dla niej adwokata, a ponadto obrazę art. 233

§ 1 k.p.c. przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego

zebranego

w

pełnomocnikowi

sprawie.

–

W

zażaleniu

adwokatowi

zwrotu

zamieszczono

żądanie

przyznania

niepokrytych

kosztów

zastępstwa

procesowego .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nieważność postępowania z powodu pozbawienia skarżącej możności

obrony swych praw w postępowaniu wszczętym skargą o wznowienie nie została

wykazana. Z art. 410 § 1 zdanie drugie k.p.c. wynika, że postanowienie

odrzucające skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną

lub nieopartą na ustawowej podstawie może być wydane na posiedzeniu

niejawnym. Art. 410 § 2 k.p.c. dopuszcza uzupełnienie skargi w razie wątpliwości

co do jej dopuszczalności i w takim wypadku nie można byłoby wykluczyć związku

między pominięciem pełnomocnika już ustanowionego przez sąd lecz jeszcze

niewyznaczonego, a treścią rozstrzygnięcia. Postanowienie Sądu Apelacyjnego

z 9 października 2008 r. wskazuje jednak "inne" przyczyny odrzucenia skargi,

nieobjęte § 2. W takim wypadku zawiadomienie pełnomocnika o wyznaczeniu do

reprezentowania powódki przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby prowadzić

przede wszystkim do zmiany podstawy skargi, co ze względu na jej znaczenie

w określeniu kognicji sądu właściwego oznaczałoby wniesienie odrębnej skargi

o wznowienie postępowania. Taka możliwość w odniesieniu do pierwszej

z wymienionych podstaw teoretycznie nadal istnieje, ze względu na art. 408 k.p.c.

Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego związane z pierwszą podstawą nie

wykazuje żadnego związku z terminem wyznaczenia pełnomocnika. W zażaleniu

nie przytoczono argumentów, na czym miałoby polegać działanie pełnomocnika

przed terminem posiedzenia niejawnego, a pismo to nie wskazuje jakiejkolwiek

postaci, ani możliwości takiego działania. W związku z tym zażalenie podlega

oddaleniu na podstawie art. 3941 § 2 i 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.

Stosownie do postanowień §§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1348

ze zm.) pełnomocnikowi, który złożył oświadczenie przewidziane w § 20 przyznano

zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powiększonych o należny podatek

od towarów i usług (§ 2 ust. 3 i § 20 rozp.).