IV CZ 1/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 1/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

(przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa J. S.

przeciwko Gminie M.

o zobowiązanie i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 kwietnia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 października 2010 r.,

I. oddala zażalenie;

II. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 (trzysta)

zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 28 października 2010 r., którym

Sąd Apelacyjny, zmieniając na skutek apelacji powoda J. S. wyrok Sądu

Okręgowego w B. z dnia 26 maja 2010 r., nakazał usunięcie z nieruchomości

powoda magistrali wodociągowej, a w pozostałym zakresie dotyczącym roszczenia

o zapłatę kwoty 909 zł powództwo oddalił, została zasądzona od pozwanej Gminy

M. na rzecz powoda kwota 2.604 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję

odwoławczą.

Postanowienie to pozwana zaskarżyła zażaleniem w części obejmującej

kwotę 1800 zł zasądzoną na rzecz powoda z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa

procesowego, wnosząc o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od niej

kosztów procesu za drugą instancję jedynie w kwocie 804 zł, odpowiadającej

wpisowi od apelacji. Skarżąca, przytaczając treść pełnomocnictwa, zgodnie z którą

pełnomocnik powoda został umocowany do jego zastępowania „[…] w sprawie […]

toczącej się przed Sądem Okręgowym w B.", podniosła, że Sąd pierwszej instancji

nie uwzględnił faktu, iż pełnomocnik ten nie był uprawniony do działania w

postępowaniu przed Sądem drugiej instancji. Pozwana powołała się na wyraźne jej zdaniem - zastrzeżenie, że pełnomocnictwo dotyczyło zastępstwa jedynie przed

Sądem Okręgowym. Podkreśliła, że powód, wiedząc o braku umocowania swego

pełnomocnika sam złożył apelację, w której wnosił o zasądzenie kosztów

postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa prawnego w pierwszej

instancji. Wskazała ponadto, że pełnomocnik powoda nie stawił się na rozprawę

apelacyjną, mimo iż został o niej prawidłowo zawiadomiony. Powołując się na te

okoliczności, skarżąca zarzuciła, że Sąd Apelacyjny bezpodstawnie zasądził od niej

na rzecz powoda kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

za instancję odwoławczą.

W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o „utrzymanie w mocy”

zaskarżonego

postanowienia

oraz

zasądzenie

zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

kosztów

postępowania

Pełnomocnictwo, którego powód udzielił w toku postępowania zostało

sformułowane w sposób nieprecyzyjny, zakres tego pełnomocnictwa nie wynika

jasno z jego treści, co powoduje konieczność dokonania jego interpretacji

z uwzględnieniem okoliczności sprawy w celu odtworzenia rzeczywistej woli stron,

a zwłaszcza woli samego mocodawcy (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 22/09, niepubl. i z dnia z dnia 24 września 2010 r.,

IV CZ 57/10, niepubl.).

W pełnomocnictwie powód nie posłużył się wyraźnymi zwrotami typu:

„postępowanie

Okręgowym”

w

pierwszej

ewentualnie

instancji”

innymi

bądź

„postępowanie

przed

Sądem

zbliżonymi

określeniami,

które

mogłyby

eliminować wątpliwości dotyczące zakresu udzielonego umocowania i w sposób

jednoznaczny wskazywałyby, że chodziło o zastępstwo procesowe ograniczone do

danego etapu postępowania.

Zważywszy, że udzielone przez powoda pełnomocnictwo upoważniało do

zastępowanie go „w sprawie”, należało przyjąć, że chodziło o umocowanie do

działania w całym toczącym się

w sprawie postępowaniu aż do jego

prawomocnego zakończenia, a wskazanie sygnatury oraz Sądu, przed którym

toczyło się postępowanie, miało jedynie służyć identyfikacji sprawy.

Czynności, które były podejmowane po wydaniu wyroku Sądu Okręgowego

w B. z dnia 26 maja 2010 r. przez mocodawcę i jego pełnomocnika, świadczą

wyraźnie o ich zgodnym przekonaniu co do braku ograniczenia udzielonego

umocowania wyłącznie do zastępstwa przed Sądem pierwszej instancji. Sąd

odwoławczy, także nie dostrzegając takiego ograniczenia, traktował radcę

prawnego upoważnionego przez powoda do występowania w sprawie jako jego

pełnomocnika procesowego, co nie było kwestionowane ani przez powoda, ani

przez samego pełnomocnika. Pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku

apelacji przez wniesienie od niej stosownej opłaty, a wpis od apelacji został

następnie uiszczony w terminie przez powoda, ponadto pełnomocnik wniósł pismo

procesowe stanowiące reakcję na odpowiedź pozwanej na apelację wniesioną

osobiście przez powoda, która to odpowiedź została

wysłana bezpośrednio

powodowi, i pełnomocnik, a nie powód został przez Sąd zawiadomiony o terminie

rozprawy apelacyjnej.

Z tych względów można uznać, że pełnomocnik powoda został umocowany

do występowania w jego imieniu zarówno przed Sądem pierwszej, jak i drugiej

instancji, co oznacza, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.

39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto stosownie do art. 98

§ 1 i 3 w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.