IV CSK 94/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 94/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa E. W. i S. P. ‎przeciwko H. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. i "M." Spółce komandytowej w C. (poprzednio "M." Spółce komandytowej w C.)‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 września 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanej H.sp. z o.o. w R. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 września 2014 r., którym stwierdzono, że nieważna jest umowa sprzedaży opisanej nieruchomości zawarta przez „M." spółkę komandytową w C. jako sprzedającym i H. „A." sp. z o.o. w S. jako kupującym.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością wyjaśnienia czy doszło do sprzeczności z zasadami współżycia społecznego w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości za cenę podobną do ceny jej wcześniejszego nabycia z powołaniem się na rażące zaniżenie ceny; czy możliwe jest udzielenie ochrony podmiotowi, który sam narusza zasady współżycia społecznego.

Ponadto konieczne jest udzielenie odpowiedzi, czy wspólnicy, którzy nie określili w uchwale minimalnej ceny sprzedaży mogą przerzucać na kupującego obowiązek dbania o ich interesy, jak też, czy moralne jest niepłacenie swoich wymagalnych długów, mimo posiadania pieniędzy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu o ile jest zgodny z interesem powszechnym.

Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących wątpliwości w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Stwierdzenie, czy te szczególne względy zachodzą w konkretnej sprawie dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.

Ponadto wiąże się z Obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).

Kwestie zawarte we wniosku skarżącej, jako istotne zagadnienia prawne, nie mają takiego charakteru, ponieważ zostały ukierunkowane na uzyskanie odpowiedzi, czy zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe. Oparte zostały na okolicznościach tej sprawy i podyktowane są zamiarem przeprowadzenia kontroli zaskarżonego wyroku. Sformułowane pytania zmierzają do przeprowadzenia oceny działań wspólników spółki „M." i samej spółki z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. W samym wniosku i jego uzasadnieniu nie zostały przywołane przepisy prawa, przy których wykładni miałyby wyłonić się wskazane kwestie dotyczące nieaprobowanej kwalifikacji.

Dążenie do uzyskania wypowiedzi Sądu Najwyższego nie dotyczy zatem rozwiązania istotnego i poważnego problemu prawnego, mającego znaczenie dla usuwania wątpliwości związanych z wykładnią prawa, ale skontrolowania prawidłowości zastosowania go w niniejszej sprawie, jednak bez skonkretyzowania o jakie przepisy chodzi. Pozostaje to w sprzeczności z założeniem uniwersalnej istoty zagadnienia prawnego. Nie było także podstaw do przyjęcia, że spełniona została przesłanka jego nowości.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw