IV CSK 8/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 8/08

POSTANOWIENIE

Dnia 19 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa A. W.

przeciwko M. P.

o ustalenie i zadośćuczynienie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 1 czerwca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej powodowi w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 1 czerwca 2007 r.,

opartej na podstawie naruszenia art. 217 § 1 w zw. z art. 227 i 233 k.p.c., powód

uzasadnił wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania „wskazanym wyżej naruszeniem prawa

procesowego (...), gdyż brak wskazanych wyżej dowodów uniemożliwia dokonanie

przez sąd swobodnej oceny dowodów i podnoszonego przez powoda zarzutu

naruszenia przez pozwaną dóbr osobistych powoda (...) a nadto oczywistym

uzasadnieniem skargi kasacyjnej wynikającym braku obiektywnie zgromadzonego

materiału dowodowego pozwalającego na ocenę zachowania pozwanej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., wnoszący skargę kasacyjną jest zobowiązany

uzasadnić zawarty w niej wniosek o przyjęcie do rozpoznania przez przedstawienie

argumentacji prawnej, właściwej dla danej przesłanki, przekonującej, że występuje ona

w sprawie.

Jeżeli skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien

wyjaśnić, w czym ta oczywistość się wyraża i uzasadnić to twierdzenie, przy

uwzględnieniu, że „oczywista” zasadność skargi to jej zasadność ewidentna,

niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Zacytowane sformułowania skargi w żadnym stopniu nie odpowiadają wymaganiu

uzasadnienia twierdzenia o występowaniu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania. Brak wymaganego uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi d rozpoznania uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Jednocześnie, z uzasadnienia podstaw skargi wynika wyraźnie, że jest ona –

wbrew zakazowi wynikającemu z art. 3983 § 3 k.p.c. – oparta wyłącznie na zarzutach

dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów; stanowi do odrębną przyczynę

stwierdzenia niedopuszczalności skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej,

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Wniosek

o

przyznanie

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

powodowi

w postępowaniu kasacyjnym został oddalony, gdyż wniesienie skargi kasacyjnej

podlegającej odrzuceniu z powodu niespełnienia jej istotnych, konstrukcyjnych wymagań

nie

jest

„udzieleniem

pomocy

prawnej”

uzasadniającym

przyznanie

kosztów

pełnomocnikowi z urzędu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999

r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123 i z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07,

dotychczas niepublikowane).