IV CSK 725/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPozwany ubezpieczyciel złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 r., w którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 sierpnia 2013 r. W wyroku tym przyznano obojgu powodom odpowiednie zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę spowodowaną śmiercią matki i żony w wypadku komunikacyjnym w dniu 17 czerwca 2003 r. Obojgu powodom przyznano zadośćuczynienie na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c. W skardze kasacyjnej pozwany podnosił naruszenie § 10 rozporządzenia MF z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności Cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (…) (Dz.U. nr 26, poz. 310 ze zm.) i art. 448 k.c. w zw. z art. 23 i 24 k.c. Zdaniem skarżącego, te ostatnie przepisy nie mogą stanowić podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej, która nastąpiła w wyniku czynu niedozwolonego (wypadku komunikacyjnego) przed wejściem w życie przepisu art. 446 § 4 k.c.Motywując przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy określony w § 10 rozporządzenia MF z dnia 24 marca 2000 r. katalog następstw szkody spowodowanej ruchem pojazdu mechanicznego „obejmuje naruszenie dóbr osobistych oraz czy więzi rodzinne łączące rodziców i syna stanowią dobra osobiste, podlegającego ochronie na podstawie art. 448 k.c.” (s. 2, 4-5 skargi).
Legislator headnote
AI generatedart. 448 k.c, art. 24 k.c, art. 446 § 4 k.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 98 k.p.c; IV CSK 725/13 · Sąd Najwyższy: Przyjmowano tu istotnie art. 448 k.c. w zw. z art. 23 i 24 k.c. jako podstawę prawną rozstrzygnięcia w podobnych stanach faktycznych (np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2010 r., III CZP 76/10, Biuletyn SN 2010, z. 10, s. 11 i inne rozstrzygnięcia podane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku np. z dnia 15 marca 2012 r., I CSK 314/11 nie publ., oraz w odpowiedzi na skargę; s. 161 akt sprawy). Sąd Najwyższy dokonał ponadto przekonywającej wykładni § 10 rozporządzenia MF z dnia 24 marca 2000 r. (por. uchwała z dnia 7 listopada 2012, III CZP 87/12 OSNC 2013, z. 4, poz.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 725/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa A. Ł. i M. Ł.przeciwko P. Spółce Akcyjnej w W.o zadośćuczynienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwany ubezpieczyciel złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 sierpnia 2013 r., w którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 sierpnia 2013 r. W wyroku tym przyznano obojgu powodom odpowiednie zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę spowodowaną śmiercią matki i żony w wypadku komunikacyjnym w dniu 17 czerwca 2003 r. Obojgu powodom przyznano zadośćuczynienie na podstawie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c. W skardze kasacyjnej pozwany podnosił naruszenie § 10 rozporządzenia MF z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia odpowiedzialności Cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (…) (Dz.U. nr 26, poz. 310 ze zm.) i art. 448 k.c. w zw. z art. 23 i 24 k.c. Zdaniem skarżącego, te ostatnie przepisy nie mogą stanowić podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej, która nastąpiła w wyniku czynu niedozwolonego (wypadku komunikacyjnego) przed wejściem w życie przepisu art. 446 § 4 k.c.Motywując przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy określony w § 10 rozporządzenia MF z dnia 24 marca 2000 r. katalog następstw szkody spowodowanej ruchem pojazdu mechanicznego „obejmuje naruszenie dóbr osobistych oraz czy więzi rodzinne łączące rodziców i syna stanowią dobra osobiste, podlegającego ochronie na podstawie art. 448 k.c.” (s. 2, 4-5 skargi).
Zdaniem skarżącego, problem ten nie jest jednolicie rozstrzygnięty w orzecznictwie, przy czym przeważają wyroki przyjmujące w tym względzie negatywne stanowisko.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w nim prawną motywację wniosku o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiedź powodów na skargę (k. 160 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie – wbrew stanowisku skarżącego - nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Kwestia podstawy prawnej domagania się zadośćuczynienia w związku ze śmiercią osoby bliskiej w wypadku komunikacyjnym (gdy śmierć nastąpiła jeszcze przed dniem 3 sierpnia 2008 r.) była rozważana w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Przyjmowano tu istotnie art. 448 k.c. w zw. z art. 23 i 24 k.c. jako podstawę prawną rozstrzygnięcia w podobnych stanach faktycznych (np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2010 r., III CZP 76/10, Biuletyn SN 2010, z. 10, s. 11 i inne rozstrzygnięcia podane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku np. z dnia 15 marca 2012 r., I CSK 314/11 nie publ., oraz w odpowiedzi na skargę; s. 161 akt sprawy). Sąd Najwyższy dokonał ponadto przekonywającej wykładni § 10 rozporządzenia MF z dnia 24 marca 2000 r. (por. uchwała z dnia 7 listopada 2012, III CZP 87/12 OSNC 2013, z. 4, poz.
45) i nie wyłączył z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienia za krzywdę osoby, wobec której ubezpieczony ponosił odpowiedzialność także na podstawie art. 448 k.c.W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. uznał, że w związku z brakiem potrzeby rozważania wskazanego zagadnienia prawnego należało odmówić przyjęcia złożonej skargi do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 13 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1248 ze zm.). aw