IV CSK 72/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 72/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa P. K.‎przeciwko Gminie Miasta P.‎o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 października 2014 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów postępowania – art. 328 § 2 w zw. z art. 382 k.p.c., a także na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o powszechnym spisie rolnym w 2010 r., Dz. U. Nr 126, poz. 1040 oraz przez niewłaściwe zastosowanie art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji, powód P. K. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania potrzebą wykładni art. 16 ust. 1 powołanej ustawy oraz oczywistą zasadnością skargi.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności, przy uwzględnieniu wymaganego uzasadnienia, stanowią przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

Dlatego uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej od uzasadnienia podstaw skargi. Uzasadnienie wniosku w odniesieniu do obu powołanych przyczyn jest niezgodne z tymi założeniami, przede wszystkim z tej przyczyny, że stanowi wyłącznie skróconą wersję uzasadnienia podstaw. Ponadto, w odniesieniu do przyczyny opartej na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. brak argumentacji prawnej przekonującej o poważnych wątpliwościach, jakie miałby wywoływać wskazany w skardze przepis lub wykazującej rozbieżności w orzecznictwie sądów na tle jego wykładni; uzasadnienie opierające się na twierdzeniu, że wykładnia przyjęta przez Sąd w zaskarżonym orzeczeniu jest błędna nie przekonuje o wystąpieniu tej przesłanki.

Twierdzenie o oczywistej zasadności skargi nie zostało wsparte żadną argumentacją mającą świadczyć o kwalifikowanym, ewidentnym naruszeniu przepisu, co powoduje bezskuteczność powołania się na przesłankę przyjęcia skargi, przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Niezależnie od tego, przyczyny mające uzasadniać przyjęcie skargi muszą mieścić się w ramach ewentualnego rozpoznania skargi, przy uwzględnieniu granic kognicji Sądu Najwyższego (art. 39813 § 1 k.p.c.), i mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia. Uszło to uwagi skarżącego, skoro nie powołał w podstawach skargi naruszenia przepisów art. 24 i 448 k.c., stanowiących podstawę roszczenia oraz zaskarżonego wyroku.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw