IV CSK 709/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 709/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa K. P. K.‎przeciwko M. Spółce Jawnej w G.; A. R. i J. M.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 22 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 maja 2015 r., opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego, pozwani „M.” Spółka jawna w G., A. R. i J. M. uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością wynikającą z oczywistego i rażącego naruszenia art. 22 § 2, art. 31 § 1 k.s.h., art. 362 i art. 471 k.c., tj. wszystkich powołanych w ramach podstawy skargi przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę powód K. K. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez stronę okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w tym przepisie.Powołując się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) skarżący powinien przedstawić stosowną argumentację prawną zmierzającą do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.); uzasadnienie tej przesłanki powinno się koncentrować na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości” zasadności skargi.

Jednocześnie, uzasadnienie wniosku nie może stanowić powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw skargi, ani być sformułowane w sposób wymagający oceny ich zasadności.Uzasadnienie wniosku, odnoszące się do naruszenia wszystkich powołanych w ramach podstawy kasacyjnej przepisów prawa materialnego, nie odpowiada tym warunkom, stanowiąc jedynie skróconą wersję zarzutów skargi wraz z ich uzasadnieniem. Ocena wniosku wymagałaby niedopuszczalnego na tym etapie postępowania badania zasadności podstaw skargi. Skarżący pominęli konieczną przy powołaniu się na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. argumentację prawną przekonującą o „oczywistej” zasadności skargi.

Należy przypomnieć, że nawet oczywiste naruszenie określonego przepisu prawa nie musi być tożsame z oczywistą zasadnością skargi, a zadaniem Sądu Najwyższego nie jest weryfikowanie prawomocnych orzeczeń sądowych. Nie każda także wątpliwość co do trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi wystarczająca podstawę przyjęcia skargi do rozpoznania.Z powodu braku przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. db