IV CSK 537/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 537/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu i Sądowi Apelacyjnemu

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 stycznia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 5 maja 2011 r.,

1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 zł (jeden tysiąc

osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda J.

J. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo przeciwko

Skarbowi Państwa- Sądowi Okręgowemu i Sądowi Apelacyjnemu o zasądzenie

kwoty 93 000 zł. odszkodowania za przewlekłość postępowania w sprawie III Ca

505/09 Sądu Okręgowego.

W skardze kasacyjnej powód wskazał, że opiera skargę „1) na podstawie

naruszenia

prawa

materialnego

przez

błędną

wykładnię

prowadzącą

do niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.

o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym

prowadzonym

lub

nadzorowanym

przez

prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwanej w dalszej treści

„ustawą), 2) na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to

mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, w szczególności poprzez nie

wyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla sprawy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art.3944 § 1 pkt.2 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi

kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Wymaganie

to jest konsekwencją zawężonej kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu

kasacyjnym, który rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz

w granicach podstaw (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Spełnienie wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych polega na tym,

że skarżący ma obowiązek wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1

k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, następnie przytoczyć

naruszone przepisy prawa z oznaczeniem numeru artykułu (paragrafu, ustępu)

ustawy oraz określić na czym ich naruszenie polegało, a w przypadku naruszenia

przepisów postępowania ponadto wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny

wpływ na wynik sprawy. Braki w tym zakresie nie podlegają uzupełnieniu, a skarga

kasacyjna nimi dotknięta nie jest skargą kasacyjną i podlega jako taka odrzuceniu

wprost (porównaj postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1996 r. II UKN

25/96, OSNAPiUS 1997/14/255, z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97, OSNC

1997/8/114i z dnia 13 czerwca 2008 r. III CSK 104/08, niepubl.). Sąd Najwyższy,

działając jako sąd kasacyjny, nie jest uprawniony do samodzielnego poszukiwania

i konkretyzowania zarzutów lub też ryzykowania domysłów co do tego, jakiego

przepisu dotyczy podstawa skargi. Działanie takie byłoby nieuprawnione, sprzeczne

z zasadą bezstronności sądu, a nawet mogłoby być niezgodne z intencją

i interesem strony wnoszącej skargę kasacyjną (porównaj między innymi

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2005 r. V CK 847/04,

niepubl.).

Skarga kasacyjna powoda nie zawiera tak rozumianego przytoczenia

podstaw kasacyjnych bowiem nie wskazano w niej naruszonych przepisów

powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony

do

rozpoznania

sprawy

lub nadzorowanym

przez

w

postępowaniu

przygotowawczym

prokuratora

postępowaniu

i

prowadzonym

sądowym

bez

nieuzasadnionej zwłoki ani naruszonych przepisów postępowania cywilnego,

jak również nie określono sposobu naruszenia tych przepisów i nie wykazano,

że ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

odrzucił skargę kasacyjną jako nie spełniającą wymagania przewidzianego

w art. 3984 § 1 pkt.2 k.p.c.

Na wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną zasądzono

od powoda na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego

na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.