IV CSK 528/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 528/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa "D." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. ‎przeciwko Gminie Miasta G. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 7500 (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód złożył skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych.

Pierwsze ma dotyczyć tego, czy uchylenie orzeczenia w postępowaniu odwoławczym jest dowodem bezprawności tego orzeczenia, czy też postępowanie w danej sprawie musi się zakończyć, aby można to ocenić. Kwestia ta nie wymaga jednak rozstrzygnięcia. Jest jasne, że odpowiedzialność władzy publicznej dotyczy szkody wyrządzonej orzeczeniem, ale orzeczeniem ostatecznym. Jeśli orzeczenie I instancji zostanie następnie uchylone w II instancji, to nie można przyjąć, aby to orzeczenie I instancji wyrządziło szkodę - nigdy nie było ono prawomocne, a przez cały czas postępowanie trwało.

Drugie wskazywane w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne dotyczy tego, jaka jest właściwa podstawa prawna do żądania odszkodowania za przewlekłość postępowania, jeśli przewlekłość ta dotyczy ponownego postępowania w I instancji po uchyleniu w II instancji wcześniejszego orzeczenia I instancji - czy jest to art. 417 § 1 k.c., czy art. 4171 § 3 k.c. Kwestia ta nie wymaga jednak rozstrzygania w tej sprawie, ponieważ w jej stanie faktycznym, po pierwsze, nie doszło do przewlekłości (minął zaledwie miesiąc od uchylenia orzeczenia I instancji, gdy powód chciał już mieć ponowne orzeczenie).

Po drugie, kwestia jest jasna - brak orzeczenia II instancji oznacza przewlekłość postępowania, a więc ewentualnie właściwą podstawę prawną roszczenia odszkodowawczego stanowi art. 4171 § 3 k.c.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw