IV CSK 511/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedOkreślone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 13 § 2 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 285 § 1 k.c, art. 520 § 3 k.p.c; IV CSK 511/13 · Sąd Najwyższy: Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uczestnik postępowania D. K. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 stycznia 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują istotne zagadnienie prawne sformułowane w skardze, tj. zagadnienia nowe, dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie lub doktrynie prawa, albo budzące rozbieżności w orzecznictwie, których rozwiązanie może przyczynić się do rozwoju orzecznictwa i nauki prawa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 511/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku E. […] Spółki Akcyjnej w G.przy uczestnictwie D. K., B. L. i W. L.o zasiedzenie służebności gruntowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania D. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od uczestnika postępowania D. K. na rzecz wnioskodawcy kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uczestnik postępowania D. K. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 stycznia 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują istotne zagadnienie prawne sformułowane w skardze, tj. zagadnienia nowe, dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie lub doktrynie prawa, albo budzące rozbieżności w orzecznictwie, których rozwiązanie może przyczynić się do rozwoju orzecznictwa i nauki prawa.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera przekonywujących argumentów jurydycznych wykazujących potrzebę odniesienia się co do tych kwestii przez Sąd Najwyższy. Dodać przy tym należy, iż poruszone w uzasadnieniu wniosku zagadnienie dotyczące zakresu obciążenia nieruchomości uczestnika postępowania służebnością na rzecz wnioskodawcy uchyla się w ogóle spod kontroli kasacyjnej skoro w podstawach skargi kasacyjnej nie wskazano naruszenia art. 285 § 1 k.c. dotyczącego właśnie tej kwestii.
Podkreślić bowiem należy, iż przedmiotem rozstrzygnięcia nie było stwierdzenie zasiedzenia, bądź ustanowienie służebności przesyłu, lecz stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej, o której mowa w art. 285 § 1 k.c., jedynie o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3, art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. przy uwzględnieniu przepisów § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst:
Dz. U. z 2013 r., poz. 490). [aw]es