IV CSK 504/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 504/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z powództwa Z. R., Z. R. i A. W.

przeciwko E. K., H. M., T. M., M. R., E. A., S. D., B. M., A. T., J. D., W. Ł. i H. M.

o ochronę dóbr osobistych,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powodów Z. R. i Z. R.

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. oddala

wniosek

pozwanych

o

zasądzenie

kosztów

postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lipca 2007 r., po

powołaniu podstaw skargi: naruszenia prawa materialnego – art. 24 i 38 k.c. w związku

art. 35 § 1, 44 i 48 Prawa spółdzielczego oraz naruszenia przepisów postępowania – art.

233 § 1 k.p.c., powodowie zawarli następujące stwierdzenie: „Wskazując na powyższe,

wnoszę o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4

k.p.c., z uwagi na fakt, iż w okolicznościach wskazanych powyżej, oraz w uzasadnieniu

skargi, nie może budzić wątpliwości, iż jest ona oczywiście uzasadniona z powodu

oczywistego naruszenia prawa przez orzekające w sprawie Sądy obu instancji”. W

dalszej części skargi przedstawiono uzasadnienie jej podstaw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Uzasadnienie to powinno

przedstawiać wyodrębnioną jurydyczną argumentację, przekonującą o tym, że powołana

przez skarżącego przesłanka rzeczywiście w sprawie zachodzi.

Sposób uzasadnienia wniosku przez skarżących nie odpowiada istocie i

charakterowi przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z treści skargi wynika,

że uznali oni za wystarczające dla spełnienia obowiązku uzasadnienia wniosku o

przyjęcie skargi do rozpoznania odwołanie się do jej podstaw. Pogląd taki jest błędny.

Jak już zostało wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione,

uzasadnienia podstaw skargi i wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełną

odmienne funkcje, stanowiąc niezależne i samodzielne elementy skargi kasacyjnej,

przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52).

Jeżeli skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien w

celu wykazania tej przesłanki przedstawić jurydyczną argumentację, wyjaśniającą, w

czym ta oczywistość się wyraża i uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że

„oczywista” zasadność skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do

stwierdzenia bez głębszej analizy (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r.,

III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz.75).

Zbadanie, czy zachodzi w sprawie powołana przesłanka, tak jak została ona ujęta

w skardze, wymagałoby uprzedniego przeanalizowania i oceny zasadności podstaw

skargi kasacyjnej, co jest niedopuszczalne i całkowicie sprzeczne z istotą wymagania

wykazania przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.

Skarga

kasacyjna

powodów

nie

zawiera

zatem

wymaganego

prawem

uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania, co powoduje odrzucenie skargi jako

niedopuszczalnej, o czym Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 3986 § 3 k.p.c.

Wniosek

pozwanych

o

zasądzenie

kosztów

postępowania

nie

został

uwzględniony, jako połączony z wnioskami odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub

jej oddalenie.