IV CSK 497/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 497/08

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa B.P.

przeciwko "F." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

z udziałem po stronie powodowej stowarzyszenia R.E.

o zapłatę oraz zakazanie i nakazanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 stycznia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

i skargi kasacyjnej stowarzyszenia R.E.

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...],

1. odrzuca skargę kasacyjną R.E.;

2. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej

powoda.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej

sprawie zostały złożone dwie skargi kasacyjne oraz wpłynęły dwie odpowiedzi na

skargi niezawierające wniosków o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Skarga organizacji społecznej wnoszącej skargę wspierającą powoda nie

została opłacona, podlega zatem odrzuceniu (art. 1302 § 3 k.p.c.).

W skardze powoda sformułowano wiele argumentów, które mają uzasadnić

jej przyjęcie do rozpoznania. Gdy chodzi o oczywiste naruszenie prawa przez

kwestionowane orzeczenie, podniesione w skardze argumenty są wyłącznie

polemiką z uzasadnieniem kwestionowanego orzeczenia, a w żadnym wypadku nie

dowodzą oczywistej zasadności skargi. Skarżący formułuje też istotne, jego

zdaniem, zagadnienia prawne, które mają skłaniać do przyjęcia skargi do

rozpoznania. Pierwsze zagadnienie nie jest bezpośrednio związane z badaną

sprawą. Drugie, dotyczące rozkładu ciężaru dowodu, jest oczywiste i nie wymaga

orzeczenia Sądu Najwyższego. Trzecie nie ma charakteru abstrakcyjnego

i generalnego, a jest po prostu polemiką z rozstrzygnięciem Sądu odwoławczego

w sprawie.

Czwarte

(kwestia

zakresu

związania

sądu

rozstrzygnięciem

wcześniejszym sądu odwoławczego w danej sprawie) jest już dostatecznie

wyjaśnione i nie stanowi nowego istotnego zagadnienia prawnego. W tej skardze

kasacyjnej nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1

k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.