IV CSK 474/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 474/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w G.‎przy uczestnictwie A. S.‎o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 21 marca 2017 r., sygn. akt XII Ga …/16, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od uczestnika na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania A. S. w skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 marca 2017 r., opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 217 § 1 w zw. z art. 227, art. 233 § 1, art. 233 § 1 w zw. z 278 § 1, art. 233 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 382, art. 328 § 2 k.p.c., art. 232 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. oraz art. 377 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością. W odpowiedzi na skargę wnioskodawca Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. zastępowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona.

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w tym przepisie.Uczestnik nieskutecznie powołał się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., a zatem na oczywistą zasadność skargi, nie uzasadniając twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw kasacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku uczestnika sprowadza się do opisu przebiegu postępowania, zakończonego ogólną uwagą, że „zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia (…) są wadliwe i jako takie nie mają prawa się ostać”.W uzasadnieniu wniosku nie wskazano przepisów, które miałyby doznać oczywistego naruszenia, ani argumentacji prawnej wykazującej, co miałoby przemawiać za poglądem skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Należy zauważyć, że skarga w głównej mierze została oparta na niedopuszczalnych w świetle art. 3933 § 3 k.p.c. zarzutach dotyczących oceny dowodów oraz poczynionych ustaleń faktycznych.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz wnioskodawcy rozstrzygnięto stosownie art. 520 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. kc jw