Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 472/17 AI generated

IV CSK 472/17 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CSK 472/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c. przez jego błędną wykładnię, powód R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania „występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie: czy istnieją podstawy do dokonania miarkowania kary umownej na podstawie przepisu art. 484 § 2 k.c. w związku z występowania po stronie Powoda opóźnienia, a nie zwłoki w wykonaniu zobowiązania, związanego z brakiem współpracy Pozwanego oraz zawinieniem występującym po jego stronie, a także faktem niezaistnienia jakiejkolwiek szkody po stronie Pozwanego.”Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Legislator headnote

AI generated

art. 484 § 2 k.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 39813 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; IV CSK 472/17 · Sąd Najwyższy: z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c. przez jego błędną wykładnię, powód R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania „występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie: czy istnieją podstawy do dokonania miarkowania kary umownej na podstawie przepisu art. 484 § 2 k.c. w związku z występowania po stronie Powoda opóźnienia, a nie zwłoki w wykonaniu zobowiązania, związanego z brakiem współpracy Pozwanego oraz zawinieniem występującym po jego stronie, a także faktem niezaistnienia jakiejkolwiek szkody po stronie Pozwanego.”Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Keywords

AI generated
reduction of statutory salary increase withdrawal of revision request challenge of cancellation action challenging schedule of claims amendment of the claim insufficiently substantiated grievance

Cited Legislation

AI generated
art. 484 § 2 k.c
z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze brak argumentacji prawnej odpowiedniej dla wykazania powołanej przez skarżącego przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I CSK 2482/24
Pozwany „A.” sp. z o.o. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2023 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I przez zmianę wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 21 kwietnia 2023 r. i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że w sprawie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 484 § 2 k.c. w zakresie rozstrzygnięcia, czy w razie podniesienia zarzutu miarkowania kary umownej przez dłużnika i wskazania jako podstawy tego miarkowania braku szkody po stronie wierzyciela, obowiązek wykazania istnienia szkody spoczywa na wierzycielu, czy też to na dłużniku spoczywa ciężar udowodnienia, że wierzyciel szkody nie poniósł, a także czy w sytuacji, gdy to dłużnik nie udowodni braku istnienia szkody po stronie wierzyciela, może on skutecznie podnosić zarzut miarkowania kary umownej oparty o brak istnienia szkody po stronie wierzyciela.Ponadto skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:1) Czy sąd dokonując miarkowania kary umownej może, powołując się na uznanie sędziowskie, dokonać jej miarkowania w pełnym zakresie również w sytuacji, gdy nałożona przez wykonawcę robót budowlanych na podwykonawcę kara umowna stanowi transpozycję kary umownej nałożonej przez inwestora na wykonawcę, a jej przyczynę stanowią okoliczności leżące po stronie podwykonawcy? Czy w sytuacji, gdy nałożona na wykonawcę przez inwestora kara za zwłokę wynika z okoliczności zawinionych przez podwykonawcę, miarkowanie kary umownej nałożonej na podwykonawcę powinno zostać ograniczone wyłącznie do wysokości kary nałożonej wcześniej na wykonawcę?2) Czy w systemie apelacji pełnej sąd drugiej instancji rozpoznając wniesioną apelację powinien rozpoznać wszystkie zarzuty apelacyjne i rozpoznać sprawę na nowo, w tym rozpoznać, ocenić i odnieść się do oceny wszystkich dowodów, których błędna ocena została wykazana w apelacji? Czy odniesienie się przez sąd rozpoznający apelację do zarzutu dowolnej oceny kluczowych dokumentów przez wskazanie wyłącznie, że zarzut „jest chybiony” wypełnia obowiązek sądu w postaci rozpoznania zarzutu apelacyjnego?3) Czy biorąc pod uwagę obowiązek sądu drugiej instancji rozpoznania sprawy na nowo w postępowaniu apelacyjnym, w sytuacji gdy sąd drugiej instancji przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji, a zarzuty apelacyjne dotyczą błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych, sąd drugiej instancji jest uprawniony do ograniczenia się w uzasadnieniu wyroku do wskazania, że przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez sąd pierwszej instancji bez odnoszenia się do podniesionych w apelacji zarzutów dotyczących błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych?W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany ‎w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający.
I CSK 5390/22
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które‎– zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
I CSK 1526/22
W związku ze skargą kasacyjną strony pozwanej „M.” sp.
I CSK 3195/24
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 28 grudnia 2023 r.
II CSK 36/21
Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 23 lipca 2020 r., po rozpoznaniu sprawy z powództwa M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 472/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.‎przeciwko M. W.Spółce Akcyjnej w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G.‎z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt V ACa …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 10 maja 2017 r., opartej na podstawie naruszenia art. 484 § 2 k.c. przez jego błędną wykładnię, powód R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania „występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a mianowicie: czy istnieją podstawy do dokonania miarkowania kary umownej na podstawie przepisu art. 484 § 2 k.c. w związku z występowania po stronie Powoda opóźnienia, a nie zwłoki w wykonaniu zobowiązania, związanego z brakiem współpracy Pozwanego oraz zawinieniem występującym po jego stronie, a także faktem niezaistnienia jakiejkolwiek szkody po stronie Pozwanego.”Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c. Sposób, w jaki należy prawidłowo uzasadnić wniosek, był przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego. W skardze brak argumentacji prawnej odpowiedniej dla wykazania powołanej przez skarżącego przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wykazanie jej wymaga, poza sformułowaniem określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym i powołaniem przepisów, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania stosownej argumentacji prawnej przekonującej o istnieniu na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.).

Powód uzasadniając wniosek nie uwzględnił tych wymagań i nie przedstawił argumentacji prawnej, która mogłaby przekonać, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny problem prawny, budzący poważne wątpliwości i wymagający rozwiązania przez Sąd Najwyższy. Uzasadnienie wniosku zostało sformułowane w sposób odpowiadający uzasadnieniu podstawy kasacyjnej i zawiera wyłącznie argumenty dotyczące zasadności jedynego zarzutu, na którym skarga została oparta. Przedstawiona przez skarżącego kwestia nie jest istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., lecz stanowi jedynie zmodyfikowaną postać postawionego zarzutu i sprowadza się do pytania o możliwość zastosowania powołanego w skardze przepisu prawa materialnego w określonym stanie faktycznym, który zresztą odbiega od stanu faktycznego ustalonego przez Sąd drugiej instancji.

Ustalenia poczynione w postępowaniu apelacyjnym pozostały niewzruszone ze względu na brak w skardze podstawy naruszenia przepisów postępowania, a zatem były dla Sądu Najwyższego wiążące (art. 39813 § 2 k.p.c.).Skarżący nie przedstawił zatem ani istotnego zagadnienia prawnego, ani jego właściwego uzasadnienia, co oznacza, że nie wykazał przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, gdyż wniosek o ich zasądzenie został połączony jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi. kcjw