IV CSK 444/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 444/09

POSTANOWIENIE

Dnia 18 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa A.C.

przeciwko M. Spółce Jawnej

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 grudnia 2009 r.,

skargi kasacyjnej powoda i skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

1)

odrzuca skargę kasacyjną powoda i zasądza od powoda

na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące

sześćset)

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

kasacyjnego.

2)

odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej

strony pozwanej i zasądza od strony pozwanej na rzecz

powoda kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem

zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący

wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego

w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie

i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą

mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do

rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć

rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2009 r. na wniosek powoda

A.C. został uzupełniony wyrokiem tego Sądu z dnia 10 czerwca 2009 r. Powyższy

wyrok uzupełniający został zaskarżony skargą kasacyjną przez pozwaną M. Spółka

Jawna oraz przez powoda.

Pozwana we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z

dnia 10 czerwca 2009 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na

przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na

stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga

pozwanej była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również

nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach

zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej

pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek powoda zawarty

w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania

kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art.

39821 k.p.c.

Powyższy wyrok uzupełniający Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2009

r. zaskarżył w całości także powód.

W zaskarżonym wyroku Sąd Apelacyjny uzupełnił wyrok tegoż Sądu z dnia

30 kwietnia 2009 r. w punkcie I w ten sposób, że po słowach „jeden milion trzysta

pięćdziesiąt dwa tysiące dziewięćset dziewięć i 90/100 zł” dodał słowa:”

z ustawowymi odsetkami od kwoty 931 694,05 (dziewięćset trzydzieści jeden

tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt cztery i 5/100) zł w stosunku rocznym od dnia

1 lutego 2004 r. do dnia zapłaty i od kwoty 421 215,86 (czterysta dwadzieścia jeden

tysięcy dwieście piętnaście i 86/100) zł od dnia 10 grudnia 2008 r. do dnia zapłaty”

oraz w pozostałej części wniosek powoda oddalił.

Powód skarżąc powyższe orzeczenie w całości, jako wartość przedmiotu

zaskarżenia wskazał kwotę 244 824,50 zł, a jednocześnie domagał się uchylenia

tego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy, przez zasądzenie od pozwanego na

jego rzecz kwoty 1 352 909,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty, tj.

1 352 909,91 zł od dnia 1 lutego 2004 roku do dnia zapłaty.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest całe orzeczenie Sądu drugiej

instancji, czy jego część, a jeżeli część, to jaka oraz skorelowany z zakresem

zaskarżenia wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem

zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarżący musi zatem wyraźnie i jasno

wskazać czy zaskarża cały wyrok, czy tylko jakąś jego część oraz, odpowiednio do

zakresu zaskarżenia i w zgodności z nim, sformułować wniosek o uchylenie lub

uchylenie i zmianę całości lub określonej ściśle części zaskarżonego orzeczenia.

Wnioskom kasacyjnym i zakresowi zaskarżenia powinna odpowiadać wskazana

w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia.

Skarga kasacyjna powoda nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący

z jednej strony zaskarżył wyrok uzupełniający w całości wskazując jako wartość

przedmiotu zaskarżenia kwotę 244 824,50 zł z drugiej zaś domaga się uchylenia

tego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy przez zasądzenie od pozwanego na

jego rzecz kwoty 1 352 909,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od

dnia 1 lutego 2004 roku do dnia zapłaty. Pomiędzy zakresem zaskarżenia wyroku

a żądaniem uchylenia wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy zachodzi, nie

mająca żadnego uzasadnienia, dysproporcja, która ponadto w razie uwzględnienia

żądania powoda prowadzić musiałaby do zasadzenia na jego rzecz drugi raz kwoty

1 352 909,91 zł, zasądzonej już wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2009 r.

W konsekwencji Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. odrzucił

skargę kasacyjną powoda jako niespełniającą wymogów formalnych z art. 398 4 § 1

pkt 1 i 3 k.p.c. i na wniosek strony pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę

zasądził na jej rzecz od powoda koszty postępowania kasacyjnego obejmujące

wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę

kasacyjną (art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c.).