IV CSK 344/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CSK 344/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku M. Ż.

przy uczestnictwie S. Ż. i in. ,

o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 listopada 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy oraz skargi kasacyjnej

uczestnika postępowania S. Ż.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 19 kwietnia 2007 r.,

I. odrzuca skargę kasacyjną wnioskodawcy M. Ż.;

II. odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej

uczestnika S. Ż.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w Ł. zmienił

postanowienie Sądu pierwszej instancji i oddalił wniosek M. Ż. o zmianę

postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po K. Ż.

Od postanowienia tego wnieśli skargi kasacyjne wnioskodawca oraz

uczestnik S. Ż.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przysługująca

od

prawomocnych

orzeczeń

skarga

kasacyjna,

jako

nadzwyczajny środek zaskarżenia, w ramach którego Sąd Najwyższy kontroluje

wyłącznie stosowanie prawa, ma na celu – w interesie publicznym – ujednolicanie

orzecznictwa sądów powszechnych rozstrzyganie spraw precedensowych oraz

o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego.

Skarżący uczestnik S. Ż. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do

rozpoznania występowaniem istotnego zagadnienia prawnego, czy kategoryczne

stwierdzenie przez spadkodawcę, że odwołuje wszystkie uprzednie testamenty

może być odmiennie tłumaczone w oparciu o treść art. 948 § 1 k.c., a ponadto „jak

daleko z uwagi na treść wyżej wymienionego przepisu może sięgać wykładnia

sądowa co do treści rozporządzenia testamentowego”.

Zagadnienie wykładni testamentu, w tym w szczególności ustalania woli

spadkodawcy przy uwzględnieniu wszystkich znanych i istotnych okoliczności, było

już

przedmiotem

licznych

orzeczeń

Sądu

Najwyższego

i

wypowiedzi

w piśmiennictwie prawniczym. Chociaż w skardze wnioskodawcy zagadnieniu

nadano formę uogólnioną, to w istocie sprowadza się ono do oceny pewnych

kwestii o charakterze jednostkowym, które pojawiły się na tle konkretnych,

specyficznych okoliczności sprawy i dotyczy twierdzeń i zarzutów mających

przekonać o zasadności podstawy kasacyjnej naruszenia art. 948 § 1 k.c.

Wobec tego, ze skarżący uczestnik nie wykazał występowania w sprawie istotnego

zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., Sąd Najwyższy

odmówił przyjęcia jego skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.).

Wnioskodawca M. Ż. uzasadnił wniosek o przyjęcie jego skargi do

rozpoznania tym, że jest ona oczywiście uzasadniona, bowiem „sformułowania

testamentu z dnia 10.XI.2005 r. są jednoznaczne, a ich interpretacja przy pomocy

okoliczności sporządzenia testamentu nie może prowadzić do jego uzupełnienia

czyli uzupełnienia woli testatora”.

W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście

uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą, w czym ta

oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że

„oczywista” zasadność skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do

stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna

wnioskodawcy, ograniczająca się w analizowanym zakresie do zacytowanych

stwierdzeń, nie zawiera wymaganego uzasadnienia wniosku.

Nieusuwalny brak odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powoduje odrzucenie skargi

kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ

61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Uzasadniało to odrzucenie skargi wnioskodawcy

przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

kg